الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ٣١٨ - (باب - ١٣)(آنچه در مورد صفات آن حضرت و رفتار و كردار او روايت شده و آنچه از قرآن در باره او نازل شده است)

خداوند در حقّ تو بسيار بزرگ بوده است».[١] و در باره امامان از اهل بيت و عترت و ذريّه پيامبرش- صلوات اللَّه عليهم أجمعين- مى‌فرمايد: «يا نسبت به آنچه خداوند از فضل خود به مردم (امامان). عطا فرموده حسد مى‌ورزند؟ به تحقيق ما به فرزندان ابراهيم كتاب و حكمت ارزانى داشتيم و به آنان ملك با عظمتى عطا كرديم، پس پاره‌اى از ايشان به او ايمان آوردند و گروهى از مردم از پيشرفت آن جلوگيرى كردند و دوزخ كه آتش سوزان است (براى كيفر آنان) بس است».[٢] و چون خداوند بنده‌اى را براى امور بندگانش برگزيند. به همين منظور سينه‌اش را گشاده مى‌سازد و سرچشمه‌هاى حكمت به دل او مى‌سپارد و بر دلش الهام مى‌كند آنچنان الهامى كه پس از آن در هيچ پاسخگوئى به رنج و زحمت نيفتد و در جوابگوئى از طريق حقّ و حقيقت منحرف نشود پس همواره او داراى عصمت و مورد پشتيبانى و برخوردار از توفيق و درستكردار و از خطاها و لغزشها و سقوطها در امان باشد و اين ويژگى را خداوند به او عنايت فرموده تا بر بندگانش حجّت و بر خلقش گواه باشد و اين فضل خدا است به هر كس بخواهد مى‌بخشد و خداوند داراى فضل بزرگ است.

پس آيا آنان را بر (تشخيص) چنين كسى توانائى هست تا او (امام) را برگزينند؟ يا

[١] في النّساء ١١٣:« أَنْزَلَ اللَّهُ».

[٢] النّساء: ٥٤ و ٥٥.