الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ٢٩٠ - (باب - ١٢)(آنچه از آزمايش و تفرقه كه در زمان غيبت دامنگير شيعه مىشود چندان كه بر حقيقت امر كسى باقى نمىماند جز همان تعداد اندك كه امامان

٤- عبد اللَّه بن حمّاد به سال ٢٢٩ به واسطه مردى، از امام صادق ٧ روايت كرده كه يكى از ياران آن حضرت بر او وارد شد و عرض كرد: فدايت گردم، به خدا قسم من شما و هر كس دوستدار شماست دوست مى‌دارم اى سرورم چقدر شيعه شما زيادست، حضرت فرمود: بگو آنان چه مقدارند؟ عرض كرد: بسيار زياد، حضرت فرمود: مى‌توانى آنان را بشمارى؟ عرض كرد: تعدادشان بيشتر از اينها است، پس امام صادق ٧ فرمود:

آگاه باش هر گاه آن عدّه وصف شده كه سيصد و ده نفر و اندى هستند شمارشان كامل شود، آنگاه چنان كه شما مى‌خواهيد خواهد شد، لكن شيعه ما كسى است كه صدايش از حدّ گوش خودش نمى‌گذرد و نيز كينه و ناراحتى درونش از حدّ پيكر او تجاوز نمى‌كند، و ما را آشكار نمى‌ستايد و با دشمنان ما نمى‌ستيزد، و با عيبجويان ما هم‌نشينى نمى‌كند، و با بدگويان ما هم سخن نمى‌شود و آنان را كه با ما دشمن هستند دوست نمى‌دارد و با دوستان ما دشمنى نمى‌ورزد؛ عرض كردم پس چه كنم با اين شيعه گوناگون كه گويند ما بر طريق تشيّع هستيم؟ فرمود: اينان خود گرفتار جدائى و آزمايش خواهند گشت و تبديل و جابجائى در ميانشان رخ خواهد داد و به قحطى و كمبود كه نابودشان سازد (مبتلا شوند) و شمشيرى كه خونشان بريزد و اختلافاتى بهم رسد كه پراكنده‌شان كند.