الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ٣٠ - پيشگفتار مؤلف

اهل بيت عليهم السّلام وابسته‌اند و به امامت اعتقاد دارند، امامتى كه خداوند به مقتضاى رحمت خود آن را دين حقّ و زبان حقيقت‌گو و زيور آنان كه در آن راه گام مى‌نهند قرار داده و نيز موجب رستگارى و آراستگى آنان كه اهل آنند و به پذيرش آن نائل شده‌اند و به گره آن چنگ زده و به شرائط آن وفا نموده‌اند؛ به مواظبت بر نماز و پرداختن زكات، و پيشى گرفتن در انجام امور خير، و پرهيز از گناهان و اعمال ناشايست، و دورى جستن از آلودگيها، و همواره در آشكار و نهان خدا را در نظر داشتن، و مشغول داشتن دل به ياد خدا، و به رنج افكندن روان و تن خويش براى فراهم كردن موجبات تقرّب به خدا (بدين گونه امور شروط اعتقاد به امامت را بجا مى‌آورند) امّا متأسفانه مى‌بينيم هم اينان دچار تفرقه و چنددستگى در مذهب شده‌اند و واجبات الهى را سست مى‌گيرند و رو به محرّمات الهى آورده‌اند و يا محرّمات را كوچك مى‌شمارند؛ پاره‌اى در باره امام غلو كرده و بعضى بسيار كوتاه آمده‌اند، و جز اندكى بقيّه آنان در مورد امام زمان خود و ولىّ امر و حجّت پروردگارشان به شكّ افتاده و دو دل شده‌اند، در حالى كه خداوند او را به علم خود برگزيده است، چنان كه مى‌فرمايد: «و خداوند آنچه بخواهد مى‌آفريند و بر مى‌گزيند و مخلوقات را اختيارى نيست» در امرشان، (شكّ كرده‌اند) به خاطر