الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ١٥٨ - (باب - ٥)(آنچه در مورد كسى كه ادعاى امامت كند و كسى كه خود را با اينكه امام نيست امام پندارد روايت شده و نيز روايات مربوط به اينكه هر پرچمى پيش از قيام حضرت قائم

هستند) و آنان را پاك نمى‌سازد- يعنى از آلودگيهاى گناه- و عذابى دردناك براى آنان است: كسى كه پندارد او امام است و در حقيقت امام نباشد، ديگر كسى كه در باره امام حقّى چنين پندارد كه او امام نيست در حالى كه واقعا امام است، و بالأخره كسى كه پندارد دو نفر ياد شده بهره‌اى از اسلام دارند».

٣- ابن أبى يعفور گويد: از امام صادق ٧ شنيدم مى‌فرمود: «سه كس هستند كه در روز قيامت خداوند با ايشان سخن نمى‌گويد و آنان را پاك نمى‌سازد و بر ايشان عذاب دردناكى مقرّر است: كسى كه مدّعى امامتى از جانب خدا شود كه براى او مقرّر نشده؛ و كسى كه امامى (منصوب) از طرف خدا را انكار كند؛ و كسى كه پندارد براى اين دو گروه از اسلام بهره‌اى است».

٤- محمّد بن تمّام گويد: «به امام صادق عرض كردم: فلان شخص به شما سلام مى‌رساند و برايتان پيغام فرستاده كه: ضامن شفاعت براى من شويد. فرمود: آيا از طرفداران ماست؟ عرض كردم: بلى. فرمود: كار او بالاتر از آن است. راوى گويد: