الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ٧١ - باب - ٢(آنچه در تفسير كلام خداى تعالى«و اعتصموا بحبل الله جميعا و لا تفرقوا» آمده)

«اى محمّد تو نمى‌دانى آنان پس از تو چه‌ها پديد آوردند و من مى‌گويم: از من به دور باشند، مرگ باد بر آنان، مرگ باد بر آنان»[١] فرمايش خداى عزّ و جلّ اين مضمون را مورد تصديق و گواهى قرار مى‌دهد كه مى‌فرمايد: «نيست محمّد جز پيامبرى كه قبل از او نيز پيامبرانى آمده و رفته‌اند، پس اگر مرگ او را دريابد و يا كشته شود آيا به گمراهى باز پس خواهيد گشت؟ و آنكه به عقب باز مى‌گردد خدا را زيانى نمى‌رساند [و خداوند به زودى پاداش نيك به سپاسگزاران مى‌دهد]»[٢] و اين فرمايش خداوند خود بهترين دليل است بر اين كه گروهى پس از درگذشت پيامبر ٦ به قهقرا برخواهند گشت و آنان همان كسانى هستند كه با دستور خداى تعالى و رسولش مخالفت مى‌ورزند و گرفتاران حادثه‌زده‌اى هستند كه خداوند در باره ايشان گويد: «آنان كه از دستور خدا سرپيچى مى‌كنند پس بايد بترسند كه بدبختى به آنان خواهد رسيد يا عذاب دردناكى ايشان را در خواهد يافت»[٣] خداوند عذاب و رسوائى آنان را چندين برابر كند و دور نمود از رحمت خويش و هلاك ساخت آن كس را كه نسبت به آل محمّد عليهم السّلام ستم روا داشت و قطع كرد آنچه را كه خداوند به پيوستن آن امر فرموده بود در باره ايشان، و به اعتقاد بر آن فرمان داده بود از دوستى ايشان، و دستور به پيروى از ايشان را داده بود نه ديگران، آنجا كه مى‌فرمايد: «اى پيامبر بگو من از شما مزدى جز دوستى با نزديكانم نمى‌خواهم»[٤] و

[١]« سحقا سحقا» اى بعدا بعدا. مسند احمد ج ١ ص ٤٥٣

[٢] آل عمران: ١٤٤.

[٣] النور: ٦٣.

[٤] الشورى: ٣٣.