الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ٣٠٥ - (باب - ١٣)(آنچه در مورد صفات آن حضرت و رفتار و كردار او روايت شده و آنچه از قرآن در باره او نازل شده است)

دريائى كه از هر سو آبها بر آن سرازير است، اما نگاهى كه پناهگاه پناه‌جويان است و معدن زلال آن است بدان گاه كه همه تيره و ناصفاى شوند، هنگامى كه مرگ شبيخون زند او را ترسى در دل نباشد و چون مرگ روى نمايد سستى و ناتوانى از خود نشان ندهد، و در ميدان نبرد و زور آورى آنجا كه دليران پشتشان به خاك آيد، عقب‌نشينى نكند، دامن همّت به كمر زده و پر جمعيّت و پيروزمند و شير بيشه شجاعت باشد كه ريشه‌كن‌كننده ستمگران، پشتوانه‌اى استوار و مردانه و شمشيرى از شمشيرهاى خدا باشد، سالار و پرخيرى است كه بزرگ‌شده خاندان جلالت و شرف است و ريشه مجد و بزرگواريش در اصيل‌ترين ريشه‌ها باشد، پس تو را هيچ موجب انصرافى- آن كسى كه به سوى هر فتنه‌اى شتابان بگريزد و آن كس كه اگر سخن بگويد بدترين سخنگو است و اگر خاموش نشيند خباثت‌ها و فسادها در اندرون دارد- از بيعتش منصرف نكند.

سپس آن حضرت به توصيف مهدى ٧ بازگشت و فرمود: ساحت و درگاهش از همه شما گشاده‌تر و دانش او از همه شما فزونتر است و خويشان و نزديكان را بيش از همه شما سركشى مى‌كند و حفظ پيوستگى مى‌نمايد، پروردگارا برانگيخته شدن او را مايه به درآمدن و سر رسيدن دلتنگى و اندوه قرار ده و به واسطه او پراكندگى امّت را جمع ساز، پس اگر خداوند براى تو خير خواست پس عزم خود استوار گردان و اگر در راه رسيدن به خدمت او توفيق يافتى از او به ديگرى باز مگرد، و هر گاه به سويش راه يافتى از او در مگذر، (پس از اين سخنها) آه برآورد- و در اين حال با دست خويش به سينه خود