الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ١٨٧ - (باب - ٧)(آنچه روايت شده در مورد كسى كه نسبت به يكى از امامان شك كند يا شبى را به روز آورد و امام خود را نشناسد، يا دين خدا را پذيرفته باشد بدون امامى كه از جانب اوست)

گرفت ما نيز سخن او را معتبر مى‌گيريم، و البتّه من شناخته‌ام كه امر امامت در ميان آنان است- خداوند همگى آنان را مورد رحمت قرار دهد- آن حضرت (پس از شنيدن شرحى كه به او عرض كردم) فرمود: چنين شخصى اگر (باقى بر اين عقيده) بميرد، به مرگ جاهليّت مرده است».

همانند اين حديث را معاذ بن مسلم نيز از امام صادق ٧ نقل كرده است.

پس كسى كه اهل انديشيدن است و جزو خردمندان و صاحبان شعور و معتقدين به ولايت امامان اهل بيت عليهم السّلام است بايد اين احاديث كه روايت شده است از رسول- خدا ٦ و امام باقر و امام صادق عليهما السّلام در مورد كسى كه نسبت به يكى از ائمّه عليهم السّلام شك كند يا شبى را روز كند كه امام خود را در آن نشناسد و نيز نسبت كفر و نفاق و شرك كه ايشان به او داده‌اند و اينكه اگر او باقى بر آن عقيده بميرد به مرگ جاهليّت مرده است و ما از آن به خدا پناه مى‌بريم و همچنين گفته ايشان را كه «هر كس يكى از امامان زنده را انكار كند امامانى را كه از دنيا رفته‌اند نيز انكار كرده است». به دقّت و عميقا مورد توجّه قرار داده و بدان بينديشد.

و از طرفى نيز صاحب عقل بايد بنگرد كه چه كسى را به امامت خود بر مى‌گزيند و باطلها و امور بيهوده او را نفريبد و هواى نفس او را از راه حقّ به باطل منحرف نسازد،