الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ٧٩ - (باب - ٣) *(آنچه در مورد امامت و جانشينى رسيده است و اينكه آن دو امرى از جانب خداى عز و جل و به اختيار اوست و امانتى است كه هر امامى به پيشواى پس از خود مىسپارد) *

٢- ابو بصير از امام صادق ٧ در مورد فرمايش خداى عزّ و جلّ: «همانا خداوند به شما فرمان مى‌دهد كه امانتها را به اهلش باز گردانيد و چون ميان مردم حكم كرديد به دادگرى حكم كنيد همانا خداوند شما را بدان، خوب موعظه مى‌كند»[١] روايت مى‌كند كه آن حضرت فرمود: آن (امانت) عبارت از وصيّت و مسأله جانشينى است كه هر يك از ما آن را به ديگرى ردّ مى‌كند».

٣- معاذ بن كثير از امام صادق ٧ نقل كرده كه آن حضرت فرمود: «وصيّت از آسمان بر رسول خدا ٦ به صورت نوشته سر به مهر نازل شد و بر آن حضرت هيچ نامه سر به مهرى جز وصيّت نازل نشد، پس جبرئيل گفت: اى محمّد اين وصيّت تو در ميان امّت تو است راجع به اهل بيتت، پس رسول خدا ٦ پرسيد: اى جبرئيل كدام اهل بيتم؟ جواب داد: بزرگوارشان پيش خدا و فرزندان او تا وارث علم نبوّت تو پيش از ابراهيم باشد، و بر آن وصيّت چندين مهر بود، پس علىّ ٧ مهر اوّل را گشود و آنچه‌

[١] النساء: ٥٨.