الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ٢٩٥ - (باب - ١٢)(آنچه از آزمايش و تفرقه كه در زمان غيبت دامنگير شيعه مىشود چندان كه بر حقيقت امر كسى باقى نمىماند جز همان تعداد اندك كه امامان

١٢- ابراهيم بن عمر يمانى به واسطه مردى از امام باقر ٧ روايت كرده كه آن حضرت فرمود: «اى شيعه آل محمّد، حتما بايد مورد پاكسازى قرار گيريد همچون پالودن و برطرف شدن سرمه از چشم، كه صاحب چشم مى‌داند چه وقتى سرمه در چشمش جاى مى‌گيرد ولى نمى‌داند چه زمانى از آن بيرون مى‌شود و به همين گونه است حال مرد كه بر طريق امر ما (امامت) صبح مى‌كند (روز را آغاز مى‌كند) و بعد روز را شب مى‌كند و (بعد) در حالى كه از آن خارج شده شب را به صبح مى‌برد» (يعنى بامداد مسلمان است و شامگاه كافر و بالعكس).

١٣- مهزم بن أبى برده اسدى و ديگران از امام صادق ٧ روايت كرده‌اند كه آن حضرت فرمود: «به خدا سوگند بدون ترديد بسان درهم شكستن آبگينه درهم خواهيد شكست البتّه آن شيشه به صورت اوّليه باز گردانده شود (آن را ذوب كرده از نو بسازند) و بدان صورت [چنان كه بوده‌] باز مى‌گردد (قابل ترميم و باز يافتن شكل نخستين خود است) به خدا سوگند حتما درهم خواهيد شكست همچون شكستن سفال (گل پخته)، همانا سفال البتّه مى‌شكند ولى (بدان صورت نخستين) چنان كه بوده است باز نمى‌گردد (قابل ترميم نيست) [و] به خدا قسم حتما غربال خواهيد شد [و] سوگند به‌