الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ١١٤ - رواياتى از كتاب سليم بن قيس هلالى

چهارم: كسى است كه به خاطر تنفّر از دروغ و ترس از خداى عزّ و جلّ و بزرگداشت رسول خدا ٦ نه به خدا دروغ مى‌بندد نه به رسول او، و نه حديث را فراموش مى‌كند، بلكه آن را به همان صورت كه هست به خاطر سپرده و آن را همان گونه كه شنيده، بى‌كم و زياد نقل مى‌كند، نه چيزى به آن مى‌افزايد و نه چيزى از آن كم مى‌كند، او ناسخ و منسوخ هر دو را به خاطر دارد، به ناسخ عمل مى‌كند و منسوخ را ترك مى‌گويد. بايد دانست كه امر و نهى رسول خدا ٦ همانند قرآن داراى ناسخ و منسوخ، عامّ و خاصّ، و محكم و متشابه است، گاهى اتّفاق مى‌افتد كه كلام رسول خدا ٦ داراى دو وجه بود، به اعتبارى عامّ و به اعتبارى خاصّ، مانند قرآن [خداى عزّ و جلّ در كتاب خود مى‌فرمايد: «هر آنچه پيامبر براى شما آورد آن را بگيريد و از آنچه شما را از آن بازداشت دست بكشيد»[١]]، آن كلام را كسى مى‌شنيد كه شناخت نداشت [و در نمى‌يافت‌] چيزى را كه مورد نظر خداى عزّ و جلّ و منظور رسول خدا ٦ بوده است، و همه اصحاب رسول خدا ٦ چنين نبودند كه وقتى از آن حضرت پرسشى مى‌كنند پاسخ آن را نيز درك كنند، گاه در بين آنان كسى يافت مى‌شد كه از آن حضرت سؤالى مى‌كرد ولى در مقام فهميدن پاسخ نبود، تا آنجا كه دوست مى‌داشتند (ترجيح‌

[١] الحشر: ٧.