الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ٢٠٧ - (باب - ١٠)(رواياتى در غيبت امام منتظر، خليفه دوازدهم
پيامبران بخشيده به او عطا مىفرمايد بلكه بيشتر و برتر از آن بدو ارزانى خواهد داشت، همانا قائم از فرزندان علىّ ٧ داراى غيبتى است همچون غيبت يوسف، و بازگشتى همانند بازگشت عيسى بن مريم، پس از غيبتش با طلوع ستاره سرخ آشكار خواهد شد همزمان با ويرانى زوراء كه شهر رى است، و فرو رفتن مزوره كه همان بغداد باشد، و خروج سفيانىّ، و جنگ فرزندان عبّاس با جوانان ارمنستان و آذربايجان چنان جنگى كه هزاران و هزاران نفر در آن كشته مىشوند، هر جنگجو شمشيرى زيور يافته به دست مىگيرد، پرچمهاى سياه بر آن به اهتزاز در مىآيد، آن جنگى است كه به مرگ سرخ و طاعون بسيار خطرناك آميخته است».
٥- عمرو بن سعد [بن معاذ أشهليّ] گويد: امير المؤمنين ٧ فرمود: «قيامت بر پا نخواهد شد تا اينكه چشم دنيا از كاسه بيرون آيد و سرخى در آسمان پديدار شود و آن ناشى از اشكهاى حاملان عرش است كه بر اهل زمين مىريزد تا جماعتى كه بهره چندانى از دين ندارند، در ميان مردم پيدا شوند و براى فرزندم دعوت كنند در صورتى كه خودشان از فرزندم بيزارند، آنان جماعتى پست هستند كه نصيبى از دين ندارند، بر بدكاران مسلّطند و ستمگران را فتنه انگيز و شاهان را مرگ آفرينند. در نزديكيهاى شهر كوفه آشكار مىشوند، سركردگى آنان را مردى به عهده دارد كه سيهچرده و سيهدل