الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ٢١٠ - (باب - ١٠)(رواياتى در غيبت امام منتظر، خليفه دوازدهم

است- همچنان كه خداى تعالى فرموده: «يا گوش فرا دهد در حالى كه شاهد است»- اين اشاره را عميقا بنگرد، همين اشاره او را از بيان صريح كفايت مى‌كند و ديگر لازم نيست صريحا گفته شود. از خداوند رحيم خواستاريم كه به رحمت خود توفيق دست يافتن به حقيقت را (به ما) عطا فرمايد.

٦- امّ هانى گويد: «به امام باقر ٧ عرض كردم: معنى اين فرمايش خداى عزّ و جلّ چيست كه مى‌فرمايد: «فلا اقسم بالخنّس»[١]: (پس قسم همى خورم به چيزهايى كه پيدائى و ظهور خود را به تأخير مى‌اندازند) آن حضرت فرمود: اى امّ هانى مقصود امامى است كه خود را از مردم كنار مى‌كشد تا آگاهى مردم نسبت به او قطع گردد، در سال ٢٦٠، سپس همچون ستاره فروزان در شب ظلمانى نمايان مى‌شود؛ اگر آن زمان را دريابى چشمت روشن شود».

همين خبر از طريق ديگرى نيز از امّ هانى نقل شده جز اينكه امام در آن مى‌گويد:

«همچون اخترى كه در شب تاريك مى‌درخشد آشكار مى‌شود و اگر زمان او را دريابى چشمت روشن شود».

[١] التّكوير: ١٥.