پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٤٦ - ج ارائه راه صحيح فهم دينى

وى پاسخ داد: آرى.

امام عليه السّلام رو به ابو حنيفه كرده و فرمودند: «نامت چيست؟» پاسخ داد: نعمان.

امام عليه السّلام سؤال كرد: «اى نعمان، آيا هيچ سر خود را قياس كرده‌اى؟»

ابو حنيفه گفت: چگونه سر خود را قياس كنم؟

امام به او فرمودند: «فكر نمى‌كنم چيزى بلد باشى، آيا مى‌دانى كه چرا آب چشم شور، ماده داخل گوش تلخ، جداره بينى خنك و آب دهان شيرين و گوارا است؟».

ابو حنيفه حيران شد و از اين مطالب اظهار بى‌اطلاعى كرد. امام عليه السّلام سؤال ديگرى را مطرح كرده و فرمودند: «آيا جمله‌اى سراغ دارى كه ابتداى آن كفر، و انتهاى آن ايمان باشد؟» ابو حنيفه پاسخ داد نه.

سپس ابو حنيفه از امام صادق عليه السّلام تقاضا كرد كه سرّ اين امور را براى او توضيح دهد؛ امام صادق عليه السّلام فرمودند:

پدرم از جدم رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله مرا خبر داده است كه خداوند متعال به فضل و كرم خود براى آدم اين خصوصيات را قرار داده كه آب چشمش شور است تا اگر چيزى از خارج در آن افتاد آن را پس بزند، گوش‌ها را تلخ كرد تا اگر حشره‌اى وارد گوش انسان شد به سمت مغز پيشروى نكند و آن تلخى موجب بازگشت او به خارج از گوش شود، خداوند جداره بينى را در اثر استنشاق هوا سرد كرد تا از فاسد شدن مغز جلوگيرى شود، و طعم دهان را شيرين و گوارا كرد تا انسان بتواند طعم غذاهاى مختلف را درك كند.

ابو حنيفه دوباره رو به امام صادق عليه السّلام كرد و عرضه داشت: مرا از جمله‌اى كه ابتداى آن كفر و انتهاى آن ايمان است آگاه كن.

امام صادق عليه السّلام به او فرمودند: در جمله شريف لا اله الا اللّه چون بنده مى‌گويد «لا اله» كفر است و چون مى‌گويد «الا اللّه» ايمان است.