پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٥ - اخلاق والاى امام صادق عليه السلام

از ديگر مصاديق تواضع و فروتنى امام صادق عليه السّلام اين است كه: مردى روستايى چند روزى به خدمت امام صادق عليه السّلام مى‌آمد. امام صادق مدّتى از او بى‌خبر بودند. از اصحاب خود درباره او سؤال كردند. مردى از اصحاب كه آن شخص روستايى را فرد مهمّى نمى‌دانست، خطاب به حضرت كرد و گفت او نبطى است. امام عليه السّلام حرف او را اين‌گونه ردّ كردند كه: اصل هر مردى، عقل و حسب و دين اوست، و كرامت هر مردى تقواى اوست، و تمام مردم در اينكه از آدم زاده شده‌اند مساوى‌اند. آن مرد كه اين حرف را زده بود، خجالت كشيد[١].

اخلاق والاى امام صادق عليه السّلام‌

امام صادق عليه السّلام به مرتبه بزرگى از اخلاق والاى اسلامى و انسانى دست يافته بود. امام عليه السّلام به واسطه همين اخلاق خوب، كه امتداد اخلاق بزرگ‌منشانه جدّش رسول خدا- كه همين اخلاق موجب برترى او بر ساير پيامبران گرديده بود- توانسته بود دل‌هاى مردم را به دست آورده، و عواطف و محبّت آنان را به خود جلب نمايد.

نشانه اين مكارم اخلاق و بلندطبعى آن حضرت، اين بود كه به كسانى كه به ايشان بدى روا مى‌داشتند، خوبى و احسان مى‌نمود. روايت شده است در ايّام حج، يكى از حاجيان به گمان اينكه هميان يا كيسه پول خود را گم كرده است، به جست‌وجوى آن پرداخت و چون در مسجد پيامبر جز امام صادق كه مشغول نماز بود كسى را نديد و آن حضرت را نمى‌شناخت، در آن حضرت درآويخت كه تو هميان مرا برداشته‌اى. امام با كمال مدارا و نرمى به او گفتند: در

[١] . حياة الامام الصادق عليه السّلام ١/ ٦٦ به نقل از مطالب السؤول.