پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٢٩ - نمونههايى از اندرزهاى امام صادق عليه السلام

من أمكنه ذلك و لم يخف على نفسه و لا على أصحابه»؛ امر به معروف و نهى از منكر بر هر كسى كه امكان اين كار را داشته باشد و بر جان خود و اصحاب خود نترسد واجب است.

٧. امام صادق عليه السّلام فرموده‌اند: هركس در موقع انجام كارى حضور داشته باشد امّا در دل از آن كار راضى نباشد، گويا كه اصلا در آنجا حضور نداشته. امّا كسى كه در موقع انجام كارى حضور نداشته امّا در دل به انجام آن راضى بوده، گويا كه در آنجا حضور داشته و خود آن كار را انجام داده است.

٨. امام صادق عليه السّلام فرموده‌اند: خداوند همه اختيارات مؤمن را به خودش واگذار كرده، امّا اختيار يك چيز را به او نداده، و آن اين است كه خود را خوار و ذليل نمايد.

٩. امام صادق عليه السّلام فرموده‌اند: «لا ينبغي للمؤمن أن يذلّ نفسه»؛ سزاوار نيست كه مؤمن خود را ذليل كند، پرسيدند: چگونه خود را ذليل مى‌كند؟ امام صادق عليه السّلام فرمودند: «يتعرّض لما لا يطيق»؛ خود را در معرض كارى كه توان انجام آن را ندارد قرار بدهد.

١٠. امام صادق عليه السّلام فرموده‌اند: اگر مردى سخن حقّى را بگويد و كسانى به آن سخن حقّ عمل كنند، او به اندازه‌اى كه آنان اجر و ثواب مى‌برند، اجر و ثواب مى‌برد، و همچنين اگر كسى كلمه گمراه‌كننده‌اى بگويد و عدّه‌اى را گمراه كند و طبق آن عمل كنند، همان مقدار از گناهى كه آنان مرتكب مى‌شوند، براى او نيز نوشته مى‌شود.

١١. امام صادق عليه السّلام فرموده‌اند: «المسلمون عند شروطهم، إلّا كل شرط خالف كتاب اللّه، فلا يجوز»؛ مسلمانان بايد به شرطهايى كه بين هم مى‌گذارند پايبند و وفادار باشند، مگر هر شرطى كه مخالف با كتاب خدا باشد كه از اصل، گذاشتن چنين شرطى جايز نيست.

و آخر دعوانا أن الحمد للّه رب العالمين.