پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٢٢ - قواعد فقهى كلى

خوردم و ناخن دست من شكسته است و من بر آن مرهم نهاده‌ام. اكنون چگونه وضو بگيرم؟ آن حضرت پاسخ دادند: اين حكم و اشباه و نظاير آن از اين آيه شريف قرآن فهميده مى‌شود: (و در دين بر شما سختى قرار نداده است) بر روى همان مرهم دست بكش‌[١].

٩. از عبد اللّه بن سنان از امام صادق عليه السّلام روايت شده است كه فرمود: هرچيز حلال و حرامى دارد. پس تا وقتى كه حرام را به صورت مشخّص نشناخته‌اى كه آن را كنار بگذارى، همه‌چيز براى تو حلال است‌[٢].

١٠. از معاوية بن عمّار از امام صادق عليه السّلام روايت شده است كه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله هنگامى كه از طواف و نماز طواف فارغ شد، فرمود: اكنون اعمال را از آنجا شروع كنيد كه خداوند متعال دستور به آن داده است. پس به كوه صفا برويم، خداوند متعال مى‌فرمايد: (در حقيقت، «صفا» و «مروه» از شعاير خداست)[٣].

١١. زكريّا بن يحيى از امام صادق عليه السّلام روايت مى‌كند كه فرمود: آنچه را كه خداوند دانش آن را از بندگان پنهان داشته است، آن حكم از بندگان برداشته شده است‌[٤].

١٢. از حريز از زراره نقل شده است كه گفت: از امام صادق عليه السّلام درباره حرام و حلال سؤال كردم. آن حضرت پاسخ دادند:

«حلال محمّد حلال الى يوم القيامة، و حرامه حرام الى يوم القيامة، لا يكون غيره و لا يجي‌ء غيره»؛

حلال محمّد تا روز قيامت حلال، و حرام او تا روز قيامت حرام است، غير از اين نخواهد شد و نخواهد آمد[٥].

[١] . تهذيب ١/ ٣٦٣، باب ١٦، باب فى صفة الوضوء و الفرض منه، ح ٢٧.

[٢] . من لا يحضره الفقيه ٣/ ٣٤١، باب الذّبائح و المآكل، ح ٤٢٠٨.

[٣] . تهذيب ٥/ ١٤٥، باب ١٠، ح ٦.

[٤] . توحيد ٣١٤/ ٩، باب ٦٤، باب التّعريف و البيان و الحجّه و الهدايه.

[٥] . كافى ١/ ٥٨، كتاب فضل العلم، باب البدع و الرأى و المقاييس، ح ١٩.