پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٢ - كرم و سخاوت امام صادق عليه السلام

سوراخ‌هايى ايجاد كنند تا مردم داخل باغ شده و از آن خرماها بخورند. آن حضرت براى رعايت حال همسايگان پير، ضعيف و مريض باغ كه توانايى آمدن به باغ و خوردن خرما را نداشتند، دستور مى‌فرمودند كه براى هركدام از آن‌ها مقدارى پيشكش كنند و آنگاه دستور مى‌داد تا كارگران آنچه باقى مانده به مدينه برده و بيشتر آن را در بين ضعفا و مستحقّان تقسيم كنند. محصول خرماى آن باغ، مساوى با چهار هزار درهم بود كه آن حضرت به اندازه سه هزار درهم از آن را در راه خدا مى‌دادند و فقط هزار درهم از آن براى آن حضرت باقى مى‌ماند[١].

٥. از ديگر جلوه‌هاى كرم آن حضرت اين بود كه آنقدر از طعام و لباس به بيچارگان و فقرا مى‌داد كه براى خانواده خودش از غذا و لباس چيزى باقى نمى‌ماند[٢].

روزى آن حضرت مشغول خوردن ناهار بودند. مردى از كنار آن حضرت گذشت و سلام نكرد. امام او را به خوردن غذا دعوت كردند. بعضى از حاضران گفتند سنّت اين است كه او اوّل سلام كند و سپس دعوت به غذا شود، در حاليكه اين مرد عمدا سلام نكرد. امام عليه السّلام با تبسّم مليحى رو به آن مرد كردند و گفتند: «اين فقه عراقى، آميخته با بخل است ...»[٣]

[١] . همان.

[٢] . تاريخ الاسلام ٦/ ٤٥، مرآت الزمان ٦/ ١٦٠، تهذيب الكمال ٥/ ٨٧.

[٣] . حياة الإمام الصادق عليه السّلام ١/ ٦٤ به نقل از نثر الدرر.