پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣١ - كرم و سخاوت امام صادق عليه السلام

اشجع دادند[١].

٢. مفضّل بن رمّانه كه از راستگويان اصحاب و راويان امام صادق عليه السّلام بود بر آن حضرت داخل شد و از تنگدستى خود شكايت كرد و از امام صادق خواست تا برايش دعا كند. امام عليه السّلام به كنيز خود فرمودند كه آن كيسه را كه ابو جعفر منصور به ما هديه كرده بياور. كنيزك آن كيسه را آورد. امام صادق به او فرمودند: «در اين كيسه چهارصد دينار است. آن را بگير و براى زندگى خود خرج كن.» مفضّل گفت: نه به خدا قسم. فداى تو گردم. منظور من اين نبود. فقط مى‌خواستم برايم دعا كنيد. امام صادق عليه السّلام فرمودند: «از دعا كردن برايت فروگذار نخواهم كرد».

٣. فقيرى از امام صادق عليه السّلام درخواست كمك كرد. امام صادق به او چهارصد دينار دادند. فقير آن پول‌ها را گرفت و شكرگويان آنجا را ترك كرد.

امام صادق عليه السّلام به خادمش گفت: «او را بازگردان» خادم گفت: او از شما چيزى طلب كرد و شما به او داديد. حال آيا چه كارى پس از عطا باقى مانده است؟

امام صادق عليه السّلام فرمودند: «پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله فرموده است: «بهترين صدقه آنست كه گيرنده را بى‌نياز كند.» و ما اين سائل را بى‌نياز نكرديم. اين انگشتر را به او بده. من اين انگشتر را ده هزار درهم خريده‌ام و به او بگو كه اگر خواست آن را بفروشد، به همين قيمت بفروشد»[٢].

٤. از ديگر نمونه‌هاى جود و سخاوت امام صادق عليه السّلام و علاقه‌اش به نيكويى و خيرات، اين است كه آن حضرت باغى در نزديكى مدينه داشتند كه به «عين زياد» معروف بود و درختان نخل بسيارى داشت. هنگامى كه خرماها مى‌رسيد، به كارگران و وكلاى خود دستور مى‌دادند تا در ديوار آن باغ‌

[١] . مناقب آل ابى طالب ٤/ ٣٤٥، امالى طوسى ١/ ٢٨٧.

[٢] . أحمد مغنية، الإمام جعفر الصادق/ ٤٧.