پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٨٤ - امام صادق عليه السلام شيعه را براى ادامه راه خود آماده مىكند

صادق عليه السّلام به او فرمودند: «اى داوود، خوب در چهره او نگاه كن، ببين آيا او زنده است يا مرده؟» داوود گفت: البتّه مرده است. امام عليه السّلام اسماعيل را به تك‌تك مردانى كه در آنجا حضور داشتند نشان داد و همگى آن‌ها را به شهادت طلبيد. سپس فرمود:

«خداوندا من شهادت مى‌دهم». سپس دستور داد تا اسماعيل را غسل داده و كفن كردند.

سپس فرمود: «اى مفضّل، بند كفن از چهره اسماعيل باز كن». مفضّل چهره اسماعيل را گشاد، امام صادق عليه السّلام فرمودند: «آيا اين زنده است يا مرده؟ همه به او نگاه كنيد». همه گفتند: اى آقاى ما او مرده است.

امام صادق عليه السّلام فرمودند: «آيا به اين امر شهادت داده و كاملا يقين داريد؟» گفتند:

آرى و از كار امام صادق عليه السّلام تعجّب كردند.

امام صادق عليه السّلام فرمودند: «خداوندا بر آن‌ها شاهد باش». سپس اسماعيل را به سمت قبر او بردند. هنگامى كه او را داخل قبر گذاشتند، امام صادق عليه السّلام فرمودند: «اى مفضّل، صورتش را باز كن». مفضّل صورت او را باز كرد.

امام صادق عليه السّلام به جماعت حاضران فرمودند: «ببينيد آيا او مرده است يا زنده؟» همه گفتند: اى ولىّ خدا او مرده است.

امام صادق عليه السّلام فرمودند: «خداوندا شاهد باش. همانا كه در آينده‌اى نزديك پيروان باطل به شكّ خواهند افتاد يُرِيدُونَ أَنْ يُطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ بِأَفْواهِهِمْ‌؛ مى‌خواهند نور خدا را با سخنان خويش خاموش كنند». سپس امام صادق عليه السّلام به موسى بن جعفر عليه السّلام اشاره كرده و فرمودند: وَ اللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْكافِرُونَ‌؛ و حال آنكه خدا- گرچه كافران را ناخوش افتد- نور خود را كامل خواهد گردانيد.

سپس خاك بر جنازه اسماعيل ريختند و سپس دوباره همان كلام را به آن جماعت تكرار كرده و فرمودند: «اين ميّتى كه كفن شد و دفن شد در اين قبر چه كسى‌