پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٨١ - قيام محمد بن عبد الله(صاحب نفس زكيه)

پوشيده نيست. او قصرى به نام قبّه خضراء بنا نهاده و در ساختن آن با خداوند متعال عناد ورزيده و آن را براى كوچك كردن مقام كعبه بنا كرده است. بدانيد كه فرعون زمانى به عذاب خداوند گرفتار آمد كه گفت من خداوند بلند مرتبه شما هستم. مردم، بدانيد كه سزاوارترين كس براى قيام به امر دين اسلام فرزندان مهاجران و انصار هستند كه در راه اسلام از بذل تمام زندگى خود دريغ نكرده‌اند.

خداوندا، اين گروه (بنى عبّاس) حلال تو را حرام كرده و حرامت را حلال كرده‌اند. آنان كسانى را كه تو آنان را ترسانيده‌اى امان داده و آن كسانى كه تو آنان را امان داده‌اى ترسانيده‌اند. خداوندا عدد آن‌ها را كم كن. آنان را در حال پراكندگى بكش و از آنان يك تن را باقى مگذار[١].

هنگامى كه خبر قيام او به منصور دوانيقى رسيد، سپاهى را كه چهار هزار سواره به فرماندهى عيسى بن موسى بود به‌سوى او فرستاد.- محمّد بن عبد اللّه براى حفظ ساكنان شهر از دست‌اندازى سپاه منصور جنگ را به خارج شهر كشيد- پس از آنكه جنگ ميان دو سپاه در خارج مدينه درگرفت محمّد بن عبد اللّه پس از متفرّق شدن سپاهش سخت مجروح شد و به زمين افتاد. در اين هنگام حميد بن قحطبه جنايت‌پيشه پيشدستى كرد و سر مباركش را از بدن جدا كرد[٢].

[١] . تاريخ الامم و الملوك ٦/ ١٨٨- ١٨٩.

[٢] . يعقوبى ٢/ ٣٧٦، مسعودى ٣/ ٢٩٤- ٢٩٦، الكامل فى التّاريخ به نقل از طبرى ٥/ ٥٤٩.