پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٣٨ - پاسخ امام صادق عليه السلام به پيشنهاد خلافت توسط ابو سلمه خلال

نامناسبى است، بلكه اين ردّ كردن شامل شخصيت ابو سلمه نيز مى‌شود. آنجا كه فرمودند: «من با ابو سلمه چه كار دارم در حالى‌كه او شيعه و پيرو ديگران است؟»[١].

امام صادق عليه السّلام دستور دادند تا نامه ابو سلمه را به عنوان جواب در آتش بسوزانند و با اين كار تأكيد كردند كه قاطعانه پيشنهاد ابو سلمه را ردّ مى‌كنند.

مسعودى مى‌نويسد: ابو سلمه خلّال با سه نفر از بزرگان علويان مكاتبه كرد كه آنان جعفر بن محمّد صادق عليه السّلام، عمر اشرف فرزند زين العابدين عليه السّلام و عبد اللّه محض بودند. او نامه‌ها را به همراه مردى از طرفداران علويان به نام محمّد بن عبد الرحمان بن اسلم غلام پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله فرستاد. ابو سلمه به فرستاده گفت: بسيار عجله كن و شتابان برو. و به او گفت: اوّل به نزد جعفر بن محمّد صادق عليه السّلام برو. اگر او جواب مثبت داد، دو نامه ديگر را پاره كن. و اگر او جواب مثبت نداد، به سراغ عبد اللّه محض برو. اگر او جواب مثبت داد، نامه عمر اشرف را پاره كن، و اگر او نيز جواب مثبت نداد، به سراغ عمر اشرف برو.

فرستاده به سمت جعفر بن محمّد عليه السّلام رفت و نامه ابو سلمه را به ايشان داد.

امام عليه السّلام به او فرمودند: «من با ابو سلمه چه كار دارم در حالى‌كه او پيرو غير من است؟!.

مرد به او گفت: شما نامه را بخوانيد. حضرت به خادم خود فرمودند: چراغ را نزديك كن. خادم چراغ را نزديك آورد و حضرت نامه را بر روى آتش نهادند تا سوخت. فرستاده گفت: آيا جواب نامه را نمى‌دهيد؟ امام عليه السّلام به او فرمودند:

جواب را ديدى. برو و به فرستنده نامه بگو چه ديدى‌[٢].

[١] . مروج الذّهب ٣/ ٢٥٤، الآداب السّلطانية ١٣٧.

[٢] . مروج الذّهب ٣/ ٢٥٤.