پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٢٧ - روش چهارم پوشيدن لباس سياه

رمز مبارزه با ظالمان و اظهار حزن و اندوه براى اهل بيت عليهم السّلام و شهداى راه آنان مى‌دانستند.

اين‌چنين بود كه دعوت عبّاسيان به نام اهل بيت عليهم السّلام و براى انتقام از امويان برپا گرديد و به خاطر متمركز كردن همين شعار كه در ميان مردم ارزش والايى داشت، ابراهيم امام پرچمى به نام «ظلّ» يعنى سايه يا «سحاب» يعنى ابر بر نيزه بلندى كه طول آن سيزده ذرع بود برافراشت و به ابو مسلم خراسانى نوشت كه من پرچم پيروزى را براى تو فرستادم‌[١].

آنان نام سايه يا ابر را كه ابراهيم امام بر اين پرچم گذاشته بود اين‌چنين تأويل كردند كه: همچنانكه ابر بر تمام زمين مسلّط است و همچنانكه زمين از سايه خالى نيست، همچنين زمين از خليفه عبّاسى خالى نخواهد بود[٢] و ادّعا كردند كه اين پرچم به مانند پرچم رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله است. چرا كه آنان ذكر مى‌كردند كه پرچم پيامبر در جنگ‌ها و غزوات سياه بوده است.

پس از آنكه عبّاسيان به واسطه زيركى ابراهيم امام و پيش از او پدرش و به مدد يارانى كه در خراسان داشتند به پيشرفت چشمگيرى دست يافته و يارانشان در خراسان زياد شدند، دست به تشكيل جمعيّت‌هاى سازمان يافته‌اى زدند تا به تبليغ براى آنان بپردازد. آنان مطمئن شدند كه روش‌هايشان در گمراه كردن مردم به موفقيّت رسيده و اين عقيده در جان مبلّغانشان رسوخ كرده است. اينجا بود كه گام اصلى را به سوى رقباى حقيقى خود كه اهل بيت عليهم السّلام بودند برداشتند. عبّاسيان به شدّت از اهل بيت وحشت داشتند.

چرا كه دعوت آن‌ها تنها به واسطه شعارهايى كه به نام اهل بيت عليهم السّلام مى‌دادند به‌

[١] . طبرى ٩/ ٨٢.

[٢] . طبرى ٩/ ٨٥، ابن اثير، تاريخ كامل ٥/ ١٧٠.