پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٢٤ - روش اول تحريك عواطف مردم
بقبولانند كه دعوت آنها براى پيروزى اهل بيت عليهم السّلام است. آنان كه بيش از همه مورد ظلم و ناراحتى قرار گرفته و خونهايشان در راه حقّ ريخته شده است.
عبّاسيان در بين صفوف مبلّغان خود بر اين مطلب تأكيد كردند كه هدف نهايى دعوت آنها بازگرداندن خلافت غصب شده بهسوى اهل آن است. به همين خاطر است كه آنان شعار طلب رضايت و خشنودى آل محمد را براى خود برگزيده و مردم نيز به اين شعار عكس العمل مثبت نشان داده، گمشده خود را در آن يافتند.
مبلّغان عبّاسى اين باور را مىپروراندند كه دعوت آنها خبر از ظهور دوره جديدى مىدهد كه تضمينكننده حقوق مردم است. همچنانكه مردم از عدالت على عليه السّلام داستانها شنيده بودند. اين شعار مخصوصا در شهرهايى كه بيشترين زجر و ناراحتى و عقبماندگى را از بنى اميّه ديده بودند بسيار كارگر افتاد. چرا كه آنان دائم در انتظار ظهور حق به دست اهل بيت نبوّت عليهم السّلام بودند.
فرهنگ سياسى بنى عباس كه مبلّغانشان آن را بين مردم ترويج مىكردند، اينگونه بود كه مردم را به فكر وادار كرده و ذهن آنان را مسألهدار كنند. مانند اينكه: «آيا در ميان شما كسى هست كه در اين نكته شكّى داشته باشد كه خداوند متعال پيامبر اسلام، حضرت محمّد صلّى اللّه عليه و اله را، به پيامبرى برگزيده؟ مردم در پاسخ مىگفتند: نه. سپس آنها مىگفتند: آيا در اين مطلب شكّى داريد كه خداوند بر پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله كتابى نازل كرده كه حلال و حرام و شرايع خداوند در آن موجود است؟ مردم پاسخ مىدادند: نه. آنان ادامه مىدادند كه: آيا گمان داريد كه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله آن كتاب را در نزد كسى غير از عترت و اهل خود به يادگار گذاشته است؟ مردم پاسخ مىدادند: نه. آنان مىگفتند: آيا شما شكّى داريد كه اهل بيت پيامبر صلّى اللّه عليه و اله معدن علم و داراى ميراث پيامبر صلّى اللّه عليه و اله هستند، همان