پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٠٣ - تأكيد بر روابط برادرانه

فرموده‌اند:

«أبلغ موالينا السلام و أوصهم بتقوى اللّه و العمل الصالح و أن يعود صحيحهم مريضهم وليعد غنيهم على فقيرهم، و أن يشهد جنازة ميّتهم، و أن يتلاقوا في بيوتهم و أن يتفاوضوا علم الدين فإن ذلك حياة لأمرنا رحم اللّه عبدا أحيى أمرنا»؛

سلام ما را به دوستان ما برسان و آن‌ها را به پرهيزكارى و تقواى الهى و عمل صالح سفارش كن، به آن‌ها بسپار آن‌هايى كه از نعمت سلامتى برخوردار هستند از مريضان عيادت كرده، آنان كه از نظر مالى وضع خوبى دارند به فقيران رسيدگى كنند. بر جنازه مردگان حاضر شوند. به خانه‌هاى يكديگر رفته، باهم ملاقات كرده و به گفتگو درباره علم دين بپردازند كه مجموعه اين كارها زنده كردن امر ما اهل بيت است، و خداوند بنده‌اى كه امر ما را زنده كند رحمت كند[١].

و همچنين امام صادق عليه السّلام درباره يارى كردن مؤمنان به يكديگر فرموده‌اند:

به وسيله يارى كردن به برادران دينى خود به خداوند متعال نزديكى بجوييد[٢]. محمّد بن مسلم گويد: مردى از اهل جبل به نزد من آمد و باهم به خدمت حضرت امام صادق عليه السّلام رسيديم. آن مرد در هنگام خداحافظى به امام صادق عليه السّلام عرض كرد:

مرا نصيحت كن. امام صادق عليه السّلام فرمودند:

تو را به پرهيزكارى و تقواى الهى و نيكى به برادران مسلمان سفارش مى‌كنم. براى برادر خود دوست بدار آنچه را كه براى خود مى‌پسندى، و براى او مپسند آنچه را كه براى خود نمى‌پسندى. اگر از تو چيزى خواست به او بده، و اگر از سؤال كردن خوددارى كرد، خود در برآوردن حاجتش پيشقدم شو. هيچگاه از خيرى كه به او

[١] . وسائل الشيعة ٨/ ٤٠٠.

[٢] . خصال ٨، بحار الانوار ٧٤/ ٣٩١.