پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٩٩ - الگوى نيكو

بله. ولى آنچه گفتند براى آن‌ها زيان دارد. آيا آن‌ها خشمگين شدند؟! بدا به حال آن‌ها. تو گفتى كه ياران تو كم هستند. نه بخدا قسم، آن‌ها اصلا شيعه ما نيستند. اگر آن‌ها شيعه ما بودند از كلام تو خشمگين نمى‌شدند. صفاتى كه خداوند شيعيان ما را به آن توصيف كرده اصلا در آن‌ها نيست. شيعه جعفر نيست جز كسى كه زبان خود را نگاه داشته، براى خالق خود كار كرده و تنها به مولاى خود اميد داشته باشند. كسانى كه از خداوند آنچنان كه حقّ اوست بترسند. واى بر آنان!! آيا در ميان آنان كسانى يافت مى‌شوند كه از بسيارى نماز خميده شده باشند؟ آيا در ميان آنان كسانى يافت مى‌شوند كه از شدّت ترس از خداوند سرگشته شده باشند؟ از شدّت خشوع همچون كوران يا از شدّت روزه مانند بيماران يا از طول سكوت و حرف نزدن مانند گنگان به نظر آيند؟ آيا در ميان آنان كسى هست كه همواره شبش را به طول قيام و نماز به‌سر آورده و روزش را با روزه به‌سر آورد؟ يا در ميان آنان كسى يافت مى‌شود كه نفس خود را از لذّات دنيا و نعيم آن از ترس خدا و براى شوق به ما اهل بيت بازداشته باشد؟! آنان كى شيعيان ما خواهند بود در حالى‌كه از ما شكايت به نزد دشمنان ما مى‌برند تا آنان را در دشمنى با ما بيشتر تحريك كنند. آنان چون سگان زوزه مى‌كشند و چون كلاغان طمع مى‌ورزند. آگاه باش كه اگر ترس اين نداشتم كه آنان نسبت به تو تحريك شوند به تو دستور مى‌دادم كه به خانه خود روى و در خانه‌ات را به روى آنان ببنددى و تا آخر عمر به آنان حتّى نگاه هم نكنى. اما اگر پيش تو آمدند آنان را بپذير. چرا كه خداوند اگرچه آنان را حجّت برضدّ خودشان قرار داده، امّا در برابر ديگران آنان را حجّت خود قرار داده است.

دنيا با تمام نعمتها، زرق و برق، حكومت و تمامى مظاهر زيبايى آن شما را نفريبد.

چرا كه شايسته شما نيست. به خدا سوگند كه براى اهل دنيا هم خوشى دربر ندارد[١].

[١] . بحار الانوار ٧٨/ ٣٨٣، به نقل از تحف العقول ٣٨٥.