پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٨١ - ٢ حفاظت از شريعت اسلام

ما اين‌چنين بودند. ما را در چشم مردم خوب جلوه دهيد و محبّت مردم را به ما برانگيخته و دشمنى مردم را به ما تحريك نكنيد[١].

٢. حفاظت از شريعت اسلام‌

امام صادق عليه السّلام در برابر حملاتى كه مى‌خواست شريعت اسلامى را خرد كرده و چهره آن را دگرگون ساخته، آن را به همان انحرافى دچار كند كه ساير شرايع، از طريق رواج افكار بيگانه از شريعت در ميان پيروان آن شريعت بدان گرفتار آمدند، شجاعانه ايستادگى كردند. امام صادق در برابر به كارگيرى ابزارهاى جديد در فهم شريعت مانند قياس، استحسان، مصالح مرسله و غيره شديدا مخالفت ورزيدند.

در نتيجه سطح علمى بالائى كه اصحاب امام صادق عليه السّلام و پيروان آن حضرت از آن برخوردار بودند، مسأله فتوا و استنباط پيرو مصلحت حاكمان و هواهاى نفسانى آنان يا همگام با پايه‌هاى فكرى آنان نگرديد. بلكه فهم صحيح قرآن و سنّت مستقلّ از اين عوامل تأثيرگذار و به دور از به كارگيرى آن ابزارهاى دروغين بسته‌شده به شريعت به‌جا ماند. جمعيّت‌هاى ديگرى كه به سراغ آن ابزار اجتهادى رفتند به آثار منفى دچار شدند كه در نهايت آنان را مجبور به بستن باب اجتهاد كرد. اين تصميم خود آثار منفى ديگرى در جامعه اسلامى به‌جا گذاشت. چرا كه بستن باب اجتهاد باعث مى‌شد تا جامعه اسلامى قدرت حلّ مسائل جديد و پيشرفت‌هايى كه جامعه اسلامى با آن روبرو بودند نداشته باشد.

[١] . مشكاة الانوار ١٤٦، بحار الانوار ٧٤/ ١٦٢.