پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٨٠ - ١ حفظ جامعه اسلامى

امام عليه السّلام به شيعيان خود دستور مى‌دادند كه به وحدت صفوف اسلام و رويكرد به ساير مذاهب اهميّت ويژه‌اى قايل باشند. آن حضرت روح همزيستى، محبّت و انسجام بين جماعت‌هاى اسلامى را در ميان اصحاب خود تقويت مى‌نمود. مى‌بينيم كه آن حضرت شيعيان را بر هميارى باهم، يكديگر را ضمانت كردن و وفاء به وعده با ساير مسلمانان تشويق مى‌نمودند. امام صادق عليه السّلام فرمودند:

بر شما باد كه نماز خود را در مساجد بخوانيد و با مردم حسن همجوارى داشته باشيد. شهادت حقّ را براى مردم اقامه كرده و بر جنازه مسلمانان حضور پيدا كنيد چرا كه همه مردم به يكديگر محتاج‌اند و هيچ‌كس در زندگى خود از مردم بى‌نياز نيست‌[١].

آن حضرت در برابر ديدگان شيعيان خود چشم‌انداز بسيار وسيعى را در راه سلوك الى اللّه باز مى‌نمود تا همّت بلند داشته و به سطوح پايين اكتفا نكنند.

چرا كه بيم آن مى‌رفت كه بادها و طوفان‌هاى مبارزجويى و فتنه‌گرى و اغوا، آن‌ها را تحت تأثير قرار دهد. امام صادق عليه السّلام اوصاف شيعه را اين‌چنين بيان فرموده‌اند كه:

پدرم به من حديث فرموده است كه: شيعيان ما اهل بيت از بهترين كسانى بودند كه در ميان مردم زندگى كرده‌اند. اگر در جامعه فقيهى بود از شيعيان ما بود. اگر مؤذّنى بود از شيعيان ما بود. اگر امام جماعتى بود از شيعيان ما بود. اگر سرپرست يتيمى در ميان مردم پيدا مى‌شد از اين جماعت بود. اگر امانتدارى در ميان آنان بود از جماعت شيعيان ما بود. اگر صاحب وديعه‌اى در ميان آنان بود از شيعيان ما بود. آرى، شيعيان‌

[١] . وسائل الشيعة ١٢/ ٦ ح ٥ به نقل از كافى ٢/ ٤٦٤ ح ١.