پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٦٠ - ٣ محور روحى و اخلاقى

آن حضرت شيعيان و اصحاب خود را اين‌گونه مورد خطاب قرار داده است:

«فإنّ الرجل منكم إذا ورع في دينه، و صدق الحديث، و أدّى الأمانة و حسن خلقه مع الناس، قيل: هذا جعفري، فيسرّني ذلك، و يدخل عليّ منه السرور و قيل: هذا أدب جعفر، و إذا كان على غير ذلك دخل عليّ بلاؤه، و عاره و قيل:

هذا أدب جعفر ...»؛

هرگاه يكى از شما ديندار و راستگو بوده، امانت را حفظ كند و با مردم با اخلاق خوب برخورد نمايد و گفته شود كه اين شخص جعفرى است، از اين مطلب خشنود شده و حالت سرور به من دست مى‌دهد. چرا كه مى‌گويند: اين نمونه‌اى از آداب جعفر بن محمّد است. امّا اگر اخلاق او به غير از اين باشد، پيش از همه، ننگ و ناراحتى به من برگشت خواهد كرد كه مى‌گويند نتيجه تربيت جعفر بن محمّد اين بوده است‌[١].

امام عليه السّلام صحّت مذهب تشيّع را به عنوان تنها خطّ الهى موجود در دل و جان شيعيان مى‌كاشت. چرا كه آنان از جانب گرايش‌هاى منحرف از خطّ رسالت مورد انتقاد قرار مى‌گرفتند. امّا حضرت شيعيان خود را اين‌چنين توجيه مى‌فرمود:

بدانيد به خدا سوگند هيچ‌كس از مردم نزد من محبوبتر از شما نيست. مردم به راه‌هاى مختلفى رفته‌اند. بعضى از آن‌ها به رأى خود بسنده كرده، بعضى ديگر تابع هواى نفس خود گرديده و گروهى ديگر تابع روايات شده‌اند. امّا شما تابع قانونى ريشه‌دار شديد. پس بر شما باد كه ورع پيشه نموده و سخت بكوشيد. در تشييع‌

[١] . اصول كافى ٢/ ٦٣٦ و به نقل از آن وسائل الشيعة ١٢/ ٥ ح ٢، نهج السعادة ٨/ ٣٢.