پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٤٣ - ب مبارزه با جريان غلو

حتى چشم برهم زدنى از مبارزه با آنان كوتاه نيامدند، تا اينكه موفق به خنثى كردن توطئه‌هاى آنان- كه برآمده از كينه‌ورزى‌هاى يهود با اسلام و دنباله فتنه انگيزى‌هاى تاريخى آنان برضد آن بود- گرديدند، و اگر مختصر مجالى به آنان داده يا لحظه‌اى در مبارزه با آنان سستى كرده بودند، كمر تشيع را مى‌شكستند.

از دو روايتى كه به ذكر آن خواهيم پرداخت مى‌توان به شدت سوز و درد امام صادق عليه السّلام و بيم آن حضرت از مؤثر شدن اين دعوت انحرافى كه با شعار دروغين حبّ اهل بيت عليهم السّلام به ميدان آمده بود در ميان امت را به خوبى دريافت.

از عنبسة بن مصعب روايت شده كه گفت: امام صادق عليه السّلام به من فرمودند:

از ابو الخطاب چه شنيده‌اى؟ عرض كردم: شنيدم كه ابو الخطاب مى‌گفت: شما دست خود را بر روى سينه‌اش نهاده و فرموده‌ايد كه او حامل دانش، محل اسرار و امين بر زنده و مرده ما است.

امام صادق عليه السّلام فرمودند:

به خدا سوگند چنين نيست، هرگز عضوى از بدن من عضوى از بدن او را لمس نكرده است؛ اينكه او ادعا مى‌كند من (امام صادق عليه السّلام) علم غيب مى‌دانم، به همان خدايى كه جز او خدايى نيست من غيب نمى‌دانم‌[١]؛ و خداوند مصيبتم را در سوگ مردگانم پاداش نداده و مرا از بركت وجود زندگانم بهره‌مند نگرداند اگر من چنين چيزى را به او گفته باشم؛ و اما اين ادعا كه من گفته‌ام او حامل علم ما است هم دروغ است و خداوند مصيبتم را در سوگ مردگانم پاداش نداده و مرا از بركت وجود زندگانم بهره‌مند نگرداند اگر چنين چيزى گفته باشم‌[٢].

[١] . امام عليه السّلام اينجا در مقام نفى علم غيب استقلالى است كه غاليان درباره ائمه عليه السّلام مدّعى آن هستند نه علم غيبى كه از جانب خداوند متعال به پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله و ائمه اطهار عليهم السّلام عنايت شده است.

[٢] . كشّى، اختيار معرفة الرجال ٢٩٢ ح ٥١٥ و به نقل از آن در الامام الصادق و المذاهب الاربعة ٢/ ٣٧٥.