پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٣٥ - ١ محور عقيدتى سياسى

پيشوايى نمى‌يابد[١].

آن حضرت آيه شريف: صِبْغَةَ اللَّهِ وَ مَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ صِبْغَةً؛ اين است نگارگرى الهى؛ و كيست خوش‌نگارتر از خدا؟)[٢] را چنين تفسير فرموده‌اند كه اين نگارگرى همان به رنگ اسلام درآوردن مردمان است‌[٣] و در كلام ديگرى دادن رنگ ولايت [امام بر حق حضرت على عليه السّلام‌] به مؤمنان در عهد و پيمان [عالم ذر] است‌[٤].

علامه طباطبايى در توضيح اين كلام آن حضرت، فرموده‌اند: اين معنى از باطن آيه گرفته شده است.

امام صادق عليه السّلام براى مردم از امير المؤمنين عليه السّلام سخن گفته و حديث غدير را براى آنان مى‌خواند، واقعه‌اى كه مهمترين رويداد سياسى در طول حيات امت اسلام بود. آن حضرت براى پيشگيرى از به فراموشى سپرده شدن اين رويداد مهم به يادآورى آن مى‌پرداختند. از كلمات آن حضرت درباره حضرت على است كه فرمود:

او كسى است كه به ولايت خوانده شده و امامتش در روز غدير خم با گفته پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله از قول خداوند متعال اثبات گرديده كه فرمود: آيا من در صاحب اختيارى شما از خودتان سزاوارتر نيستم؟ مردم پاسخ دادند: البته، فرمود: پس هركس من مولا و صاحب اختيار او هستم اين على مولاى او است خداوندا هركس او را دوست مى‌دارد دوستش بدار و هركس با او دشمنى مى‌كند با او دشمن باش، هركس او را يارى مى‌نمايد ياريش كن و هركس او را وامى‌گذارد خوار و تنهايش ساز و هركس كمك‌كار او است كمك‌كارش باش.[٥]

[١] . الميزان ١/ ٢٧٦.

[٢] . بقره/ ١٣٨.

[٣] . تفسير صافى ١/ ١٧٦.

[٤] . تفسير عياشى ٦٢/ ١.

[٥] . عوالم العلوم و المعارف ١٥/ ٣- ٢٧٠- ٢٧١ و ر. ك شواهد التنزيل ١/ ١٨٧، درّ المنثور ٢/ ٢٩٨، فتح القدير ٣/ ٥٧، روح المعانى ٦/ ١٦٨.