پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٣٤ - ١ محور عقيدتى سياسى

امام عليه السّلام پاسخ دادند: «اگر بگويم به كار مى‌بندى؟»

جوان گفت: آرى به كار مى‌بندم.

فرمود: آنچه از اين راه به دست آورده‌اى از خود دور كن؛ آن‌چه را كه صاحبانش را مى‌شناسى به صاحبانش بازگردان و آن مقدار كه صاحبانش را نمى‌شناسى در راه خدا تصدق كن‌[١].

دوم: فرهنگ‌سازى براساس اصول سياسى صحيح و از راه بيان جايگاه ولايت غصب شده، كه با استفاده از آيات قرآن انجام مى‌گرديد.

آن حضرت در شرايطى كه مكاتب فكرى حاكم بر فرهنگ جامعه فقط به پوسته ظاهرى آيات قرآن بسنده كرده و از درك عمق و تأويل آن عاجز بودند؛ آيه شريف: وَ إِذِ ابْتَلى‌ إِبْراهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِماتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قالَ إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً قالَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِي قالَ لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ‌؛ و چون ابراهيم را پروردگارش با كلماتى بيازمود، و وى آن همه را به انجام رسانيد، [خدا به او] فرمود: «من تو را پيشواى مردم قرار دادم.

[ابراهيم‌] پرسيد: «از دودمانم [چطور]؟» فرمود: «پيمان من به بيدادگران نمى‌رسد) را اين گونه توضيح دادند كه: خداوند متعال ابتدا ابراهيم را به مقام بندگى خود برگزيد، سپس او را به مقام نبوت منصوب كرد، پس از آن به مقام رسالت ارتقايش داد پس از آن او را به مقام خلّت (دوستى) برگزيده و در نهايت او را منصب امامت داد، آنگاه كه همه شرايط لازم در او جمع شد به او خطاب كرد كه: قالَ إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً؛ [خدا به او] فرمود: من تو را پيشواى مردم قرار دادم.

آنگاه امام صادق عليه السّلام ادامه دادند: «آن‌قدر اين مقام در چشم ابراهيم بزرگ جلوه نمود كه گفت: قالَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِي قالَ لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ‌؛ [ابراهيم‌] پرسيد: «از دودمانم [چطور]؟» فرمود: «پيمان من به بيدادگران نمى‌رسد؛ آرى هيچگاه بى‌خرد بر پرهيزگار

[١] . ابن شهر آشوب، مناقب ٣/ ٣٦٥، بحار الانوار ٤٧/ ١٣٨، كافى ٥/ ١٠٦.