موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٥٦٣ - قضاى روزه ماه رمضان
[سؤال ٣٧٥٨] ١٨٦٢٣٠١٩
بسمه تعالى
حضور محترم رهبر كبير انقلاب اسلامى و ناجى مستضعفين جهان و نايب بر حق امام زمان، امام خمينى، مدّ ظله العالى
اينجانب يكى از مقلدين و تابعين شما- ان شاء اللَّه تعالى- دچار مشكلاتى هستم كه صلاح ديدم با وجود وقت كم شما، حال كه در عصرى زندگى مىكنم كه خداوند بر ما منت نهاده و جهان را از وجود چنين نورى منور ساخته، مشكلاتم را با شما در ميان نهم تا دچار سرگردانى نشوم. البته مشكلات من بيشتر، مسائل شرعيه مىباشد كه با مراجعه به رساله جنابعالى هم، آن طور كه بايد، حل نشده است.
١. اولين مشكل من در رابطه با روزه مىباشد. من با اينكه در يك خانواده تقريباً مذهبى به دنيا آمدهام، ولى آن طور كه بايد، در روزههاى ما دقت نشده و آن طور كه پدرم مىگفت، لااقل من بايد حدود سه سال از ماه رمضان كه روزه را خوردهام روزه بگيرم، كه البته آن طور كه معلوم است بايد هر ماه را ٣٠ روز حساب كنم. البته من از نظر قواى بدنى، معمولىِ مايل به ضعيف هستم. با توجه به اينكه تعداد زيادى هم روزه بابت هر سال كه خوردهام- كه البته عمدى نبوده- بدهكارم و ضمناً هماكنون باردار مىباشم و اگر زنده بمانم و خدا بخواهد، با وجود اين فرزند- كه آينده خدا به ما ان شاء اللَّه خواهد داد- فكر مىكنم مجبور شوم امسال هم روزه نگيرم، لذا تقاضا مىكنم دستورى بفرماييد كه اگر ممكن است، من روزههايم را بتوانم با مد طعام كه به فقير داده مىشود جبران كنم، آنچنان كه ان شاء اللَّه خداوند راضى شود. البته من نمىدانم به كجا پول بدهم و چقدر بايد بدهم و آيا روزه عمدى جريمهاش با روزه غيرعمدى فرقى دارد يا خير؟ و تقاضا مىكنم شما بفرماييد كه چه كنم؟
بسمه تعالى، هر عدد از روزهها كه يقين داريد باطل بوده و يا نگرفتهايد، واجب است قضا شود؛ و اگر روزههايى را كه خوردهايد، از روى تقصير نبوده كفاره ندارد؛ و چنانچه قضاى روزهها از همان سال تأخير افتاده، بايد