موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣١٧ - شرطيت عدالت در امام جماعت

[سؤال ٣٢٢١] ٥٨٥- ٧٣٢٥

٢. اگر كسى به امام جماعت مسجد شك داشته باشد، تا وقتى شكش به يقين نرسيده، مى‌تواند به او اقتدا كند و نمازش صحيح است؟

بسمه تعالى، بايد عدالت امام جماعت احراز شود.

[سؤال ٣٢٢٢] ١٠٣- ٢٤٤

١٠. اقتدا به ائمه جماعتى كه انسان آن‌ها را نمى‌شناسد و به همين دليل، خلاف عدالت آن‌ها محرز و مشخص نيست، صحيح است يا خير؟

بسمه تعالى، صحت اقتدا و جماعت، منوط به احراز عدالت امام جماعت است.

[سؤال ٣٢٢٣] ١٥٩٤١٦٩

بسمه تعالى‌

١. شخصى كه رفتار عمومى‌اش مناسب است، لكن بين زنانش حق مقرر شرعى را اساساً رعايت نمى‌كند و بين فرزندانش نيز آشكارا تبعيض قائل است، اكنون كسى كه به وضعيت او آگاه است آيا بايد از او تلقّى غيرعادل كند و يا به اعتبار حسن رفتار عمومى، شهادت و امامت جماعت او را صحيح بداند؟

٢. آيا كسى كه نسبت به پرداخت دقيق حق ارثى ساير ورثه (خواهران) ابا دارد، از اين جهت عدالت او منتفى مى‌شود؟

بسمه تعالى، حكم اين دو سؤال واضح است و عدالت و احكام آن در رساله عمليه ذكر شده است.

٣. پدرى كه روى بهانه‌گيرى‌هاى غيرقبول شارع مقدّس، تقريباً همه عمر، نمازش و احياناً قضاى روزه‌هاى سفرى‌اش فوت شده است، آيا تكليف فرزند بزرگ‌تر همان است كه هست؟

بسمه تعالى، چنانچه فوت نماز از روى طغيان نباشد بر پسر بزرگ‌تر واجب است.

٤. شخصى وصيت كرده و براى دفن و كفن قيودى ذكر كرده كه اجراى آن‌ها موجب اذيت و فشار براى‌