موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٥٦ - احكام مسافر

[سؤال ٣٠٨٣] ١٥٢٩٦١٢

بسمه تعالى ٦/ ٥/ ١٣٦١

با درود به روان پاك شهداى گلگون اسلام و آرزوى توفيق شما بندگان صالح خداوند كه در راه به تحقق رسيدن حكومت اسلامى، بيش از پيش كوشا بوده و خالصانه در راه او كوشش مى‌كنيد.

با عرض سلام، سؤالم را مطرح مى‌كنم: من كارمندى هستم كه در اصفهان خدمت مى‌كنم و وطن اصلى من هم اصفهان نيست و محل كارم با محل سكونت، حدود ٢٠ كيلومتر فاصله دارد و هر روز مجبورم اين مسافت را طى كنم و نمى‌توانم قصد ده روز بكنم تا اين‌كه از حالت مسافر در بيايم. و مقلد حضرت امام امت، خمينى بت شكن هستم و از سال ٥٨ تا سال ٦٠ بنا به اطلاعات كمى كه از مسائل شرعى داشتم و فتواى حضرت امام در رابطه با نماز و روزه برايم روشن نشده بود، نماز را كامل به‌جا آورده و روزه را هم مى‌گرفتم و فكر مى‌كردم كه هميشه مسافر هستم؛ اما بعد از گذشت دو سال با روشن شدن اين مسأله، هم اكنون نمازم را شكسته و روزه را هم قصر نمودم.

مى‌خواستم از محضر شما آقايان سؤال بكنم كه اين مدتى كه بنده اطلاع كافى از اين مسأله نداشته و با اين‌كه مسافر بودم، نماز را كامل خوانده و روزه را هم گرفته‌ام، تكليف بنده چيست؟ آيا بايد تمام اين مدت را دوباره نمازش را به عنوان نماز مسافر قضا كنم و روزه را هم هر وقت كه قصد كردم، دوباره به‌جا بياورم يا اين‌كه نه احتياجى نيست؟ تقاضا دارم در اين رابطه، مسأله را برايم روشن كنيد.

بسمه تعالى، در فرض سؤال، قضا واجب است.

[سؤال ٣٠٨٤] ٨٢١- ١٠٠٣

٢. فردى كه در تهران زندگى مى‌كند و در غير محل تولد، حكم مسافر را دارد، تكليف نماز و روزه‌هايى كه قبل از فهميدن فتواى جديد امام خوانده چيست؟

بسمه تعالى، آنچه را بر خلاف وظيفه عمل كرده بايد قضا نمايد.