موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٥١ - احكام مسافر

[سؤال ٣٠٧٤] ١٥٢٣٥١١

بسمه تعالى‌

محضر امام خمينى، مدّ ظله العالى‌

پس از تقديم سلام حضور شما و به اميد پيروزى حق بر باطل و آرزوى ظهور مهدى عليه السلام، استدعامند است مسأله زير را جواب بفرماييد.

بنده قبلًا مقلد آيت اللَّه بروجردى بودم و محل كارم تا منزل بيش از چهار فرسخ است؛ طبق فتواى جناب‌عالى نماز و روزه اين افراد قصر است. من در سال ٤٩ بيش از يك ماه روزه و نماز را قصر نمودم ولى بعداً ديدم كه نمى‌توانم قضاى آن را به‌جا آورم و بدون اين‌كه بدانم پس از عمل به مسأله‌اى، عدول جايز نيست، عدول نموده و تا حال نماز و روزه‌ام را تمام خواندم. استدعامند است جواب بفرماييد:

١. تكليف نماز و روزه حدود ١٢ سال تمام خواندنم چه مى‌شود؟

٢. در آينده چطور انجام وظيفه نمايم؟

بسمه تعالى، حكم مسافر داريد و آنچه را بر خلاف وظيفه عمل كرده‌ايد بايد قضا نماييد.

[سؤال ٣٠٧٥] ١٥٢٤٥٠٣

بسمه تعالى‌

با سلام و درود فراوان بر امام مسلمين، رهبر كبير انقلاب اسلامى، مرجع عظيم الشأن، خمينى بت‌شكن و با سلام بر كاركنان و خدمتگزاران دفتر امام خمينى‌

از مسئولين دفتر امام تقاضا دارم زحمت كشيده، نظر امام عزيز و اميد مستضعفان را در مورد مسائل شرعى زير جويا شده و ارسال داريد.

١. طبق حكم امام، فقط جايى وطن انسان حساب مى‌شود كه آن‌جا متولد شده باشد. آيا كسى كه در جاى ديگر متولد شده و بعد از چند سال (١٦ سال) به تهران آمده و چندين سال در تهران مانده و در اين چند سالى كه در تهران بوده، مدتى مقلد مجتهد