موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٨٩ - امكان وطنهاى متعدد براى هر شخص
[سؤال ٢٧٦١] ١٣٥٩١١٠٩
بسمه تعالى
محضر مبارك امام خمينى، مدّ ظله العالى
با درخواست سلامت، طول عمر و موفقيت در تحقق اهداف انقلاب اسلامى از درگاه احديت؛ خواهشمند است پاسخ مسائل مطروحه ذيل را مرقوم فرماييد:
١. آيا مقلد مىتواند به لحاظ كامل خواندن نماز و روزه گرفتن، دو وطن داشته باشد؛ به اين صورت كه از وطن اوليه اعراض نكرده و وطن جديدى براى خود انتخاب نموده است كه در آن، كار و زندگى مىكند و برنامه مشخصى هم براى مهاجرت به وطن اوليه نيز ندارد؟
بسمه تعالى، مانع ندارد ولى در اتخاذ وطن، لازم است قصد ماندن هميشه ولو قسمتى از هر سال را تا آخر عمر داشته باشد.
٢. شخصى كه قبلًا متولد و ساكن تهران نبوده و شهر تهران را به عنوان وطن انتخاب مىنمايد، تكليف او براى نماز و روزه در دو صورت ذيل چيست؟
الف. مسكنى را خريدارى كرده و در آنجا ساكن مىباشد.
ب. به صورت اجارهنشينى زندگى مىكند كه طبيعتاً مطمئن از زندگى دائم و مستمر در يك محل نمىباشد و بنا به شرايط اجارهها، ممكن است يكسال يا بيشتر در يك محل بماند.
بسمه تعالى، بدون قصد ماندن هميشه در يك محله خاص در تهران، حكم وطن مترتّب نمىشود و فرقى بين داشتن خانه ملكى و اجارى در اين جهت نيست و با قصد ماندن هميشه در يك محله، خصوص آن محله وطن محسوب مىشود؛ چه خانه ملكى باشد يا اجارى.
٣. با توجه به اينكه تهران از بلاد كبيره مىباشد: در چه محدودهاى از محل زندگى مىتوان نماز را بدون قصد ده روزه، كامل خواند و ملاك تشخيص اين محدوده چيست؟
بسمه تعالى، تعيين حدود محله موكول به نظر عرف است.
٤. تكليف شخصى كه محل كارش در تهران ولى خارج از محدوده محل زندگى مىباشد، در مورد نماز و روزه چيست؟
بسمه تعالى، اگر محل زندگى، وطن او شده و فاصله بين منزل و محل كار به مقدار مسافت ٥/ ٢٢ كيلومتر نباشد، مسافر محسوب نيست و نمازش شكسته نمىشود.