موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٥٤١ - قضاى روزه ماه رمضان

بسمه تعالى، حكم مسافر دارند و قضاى روزه را نبايد تا ماه رمضان سال بعد تأخير بيندازند.

[سؤال ٣٧٢٠] ١٨٤٠١٠٨٧

بسمه تعالى‌

حضور سرپرست محترم دفتر حضرت امام؛ سلام عليكم‌

غرض از مزاحمت، اين‌جانب كارمند دولت، از شهرستان بهشهر كه موطن اصلى خودم مى‌باشد، به يكى از بخش‌هاى شهرستان رشت منتقل شدم و هفته‌اى يك بار حتماً بايد به شهرستان هشتپر (٣٤ كيلومترى بخشى كه در آن‌جا در حال حاضر ساكن هستم) يا به استاندارى گيلان براى كار ادارى بروم.

آيا اين‌جانب كه كارمند دولت هستم و فعلًا در بخش ماسال به دولت جمهورى اسلامى ايران خدمت مى‌نمايم و به احتمال زياد، يكى دو سال ديگر بايد در شهرستان ديگر خدمت كنم و اگر هم مصلحت بود چهار- پنج سالى اين‌جا بمانم و به هر حال بايد به شهرستان ديگر بروم و در پايان، دوست دارم بعد از بازنشستگى در شهرستان خودم زندگى كنم، آيا نماز و روزه‌اى كه در بخش ماسال بايد به‌جا آورم شكسته (قصر) است يا نه؟ و آيا روزه قضا و يا مستحبى مى‌توانم در اين‌جا به‌جا آورم يا نه؟ و اگر نماز و روزه‌ام شكسته مى‌باشد و آن طورى كه در رساله نوشته شده است «تأخير قضاى روزه هر سالى، از رمضان ديگر جايز نيست، به احتياط لازم» لطفاً اين‌جانب را راهنمايى فرماييد.

بسمه تعالى، در فرض مسأله نماز و روزه در محل سكونت و غير آن شكسته است؛ مگر اين‌كه بتوانيد ده روز در يك محل بمانيد و قصد نماييد؛ كه نماز، تمام و روزه، صحيح خواهد بود و در صورت شكسته بودن نماز، روزه قضا و روزه مستحبى جايز نيست و بايد حتى الامكان قضا را از رمضان آينده تأخير نيندازيد به احتياط واجب.