موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٥٣٩ - قضاى روزه ماه رمضان

ناچار باشيم براى سال‌هاى سال به همين منوال در قزوين ساكن و در تاكستان اشتغال به كار داشته باشيم، وضع ما از نظر نماز و روزه چگونه خواهد بود؟ آيا بايد نماز را شكسته خواند و قضاى روزه‌هاى ماه رمضان را به‌جاى آوريم يا راه ديگرى وجود دارد؟ توضيح اين‌كه گرفتن ٣٠ روز روزه قضا در روزهاى غير ادارى و تعطيل و روزهايى كه مرخصى هستيم بسيار مشكل خواهد بود. چون از چنين روزهايى معمولًا به منظور مسافرت به شهرهاى ديگر و ديدار اقوام استفاده مى‌نماييم.

در ضمن بسيارى از كاركنان ساير ادارات شاغل در تاكستان وضع مشابهى با وضع ما دارند.

بسمه تعالى، حكم مسافر داريد و قضاى روزه را بايد تا سال بعد يا در وطن يا در محلى كه قصد ماندن ده روز كنيد انجام دهيد.

[سؤال ٣٧١٧] ١٨٣٨١٠١٣

بسمه تعالى ١٠/ ١٢/ ١٣٦١

خدمت رهبر انقلاب اسلامى حضرت آيت اللَّه خمينى سلام عرض مى‌نمايم.

تربت حيدريه منزل و مسكن من است ولى با زن و بچه‌هاى خودم در پاسگاه در ٢٠ فرسنگى هستم ولى معلوم نيست كه چند روز در اين پاسگاه باشم يا چند سال و شما گفته بوديد كه قصد ده روز بكنيد ممكن است در روز دو بار به مأموريت برويم يا چند روز يك بار و يا هر روز برويم از يك فرسنگى تا شش فرسنگى بروم و برگردم با قصد ده روز هم كه نمى‌شود از حد دور شد، يعنى تا صداى اذان شنيده نشد قصد به هم مى‌خورد حاليه نماز كه شكسته خوانده مى‌شود روزه در چه موقع بايد گرفته شود چون تا آخر عمر نماز شكسته است.

بسمه تعالى، بدون قصد ده روز حكم مسافر داريد و قضاى روزه هر سال را نبايد از رمضان بعد تأخير بيندازيد و لو به اين نحو كه در محلى قصد ده روز نماييد.