موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٥١ - مراد از وطن، احكام و اقسام آن

به تهران مسافرت نموديم و در خانه اجاره‌اى به مدت پنج سال مى‌نشستيم و دوباره به رشت رفتيم و دو سال آن‌جا بوديم (محل تولد) و دوباره به تهران آمديم و شش سال است كه در تهران هستيم. (دو سال در خيابان جى و سه سال در خيابان گرگان) و يك‌سال آخر، در جاده ساوه و پس از آن ازدواج نمودم و حدود ده ماه است كه در شميران، چيذر در منزل شوهرم ساكن هستم و در منزل او مى‌خواهم هميشه بمانم.

تكليف نمازهاى بنده در صورت‌هاى ذيل چگونه است؟

الف: مدت اول سكونت در تهران (در نه سالگى نماز واجب بوده).

ب: مدت برگشت به تولدگاه.

ج: مدت برگشت دوباره به تهران.

د: مدت سكونت در منزل شوهرم.

ه: با فرض اين‌كه در منزل همسرم قصد سكونت دائمى دارم.

بسمه تعالى، در محل سكونت همسر كه قصد زندگى دائمى داريد، حكم وطن دارد و نماز تمام است و در محل تولد كه وطن اصلى بوده، اگر اعراض نشده، حكم وطن دارد و در جاى ديگر تهران كه قبلًا ساكن بوديد، حكم مسافر داشتيد و نماز مسافر بدون قصد اقامت ده روز در يك محله قصر است.

[سؤال ٢٦٩٣] ٩٣٠- ١٤٤٤

٢. درجه‌داران كه قبلًا مقلد مرجع ديگر بودند كه ايشان، محل كار را مانع براى تمام خواندن نماز نمى‌دانند و اكنون هم كه مقلد مرجع ديگرى هستند و به اين مسأله، يا قبلًا برخورد و عمل كرده‌اند و يا برخورد كرده، ولى به خاطر جو حاكم طاغوت بر نظام ژاندارمرى، اهميتى به مسائل شرعيه نداده‌اند، آيا مى‌توانند محل كار خود را وطن اتخاذى انتخاب نمايند يا خير؟

بسمه تعالى، بدون قصد زندگى دائمى در آن محل، وطن محسوب نمى‌شود.