موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٠٠ - اعراض از وطن

[سؤال ٢٧٨٣] ١٣٦٨١٢٦٠

بسمه تعالى ١٢/ ١٠/ ١٣٦١

دفتر حضرت آيت اللَّه العظمى امام خمينى، رهبر كبير انقلاب و بنيان‌گذار جمهورى اسلامى ايران‌

به استحضار مى‌رساند: در يكى از روزهاى ماه مبارك رمضان سال جارى، فقيه عالى‌قدر، حضرت آيت اللَّه صانعى از صداى جمهورى اسلامى (قبل از اذان ظهر) در مورد نماز مسافر مطلبى عنوان فرمودند مبنى بر اين‌كه «اگر شخصى از وطن اصلى خود مهاجرت كند و در شهر ديگرى سكنا گزيده باشد و سال‌هاى متمادى در آن اقامت كرده باشد، هر زمانى كه به مدت كمتر از ده روز به وطن قبلى خود كه در آن‌جا خانه و املاكى هم دارد (اعم از موروثى و غيره) برود بر مبناى فتواى حضرت امام خمينى بايد نماز را شكسته بخواند و روزه‌اش را در ماه مبارك رمضان افطار كند» با اين‌كه اين‌جانب پس از شنيدن اين مسأله تا كنون به نحو مذكور عمل كرده‌ام، مع ذلك عده‌اى از دوستان كه تا حدودى آشنايى به مسائل شرعى دارند گفتند كه چنين مسأله‌اى در رساله امام وجود ندارد و با اين‌كه ترديدى در اين مورد ندارم، مع ذلك اجراى اين مسأله در بين افراد، مورد شك و ترديد است.

نظر به اين‌كه اين‌جانب و عده زيادى از اقوام و دوستان در تمام ايام سال، به تفاوت، مسافرت‌هاى كوتاهى به وطن آباء و اجدادى خود كه در آن‌جا خانه و املاكى دارند، مى‌نمايند، لذا استدعا دارم جواب مسأله فوق الذكر را مرقوم داريد تا در انجام فرايض دينى دچار اشتباه نگرديم. بى‌نهايت، موجب تشكر و امتنان خواهد بود.

بسمه تعالى، اگر از وطن اصلى اعراض محقّق شود، در آن حكم مسافر داريد و تحقّق اعراض به اين است كه قصد داشته باشيد براى سكونت به آن محل برنگرديد.