مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٥٣٣ - ٤ خواستگاری

ببین، زیرا چشم انصار معمولًا عیبی دارد.

ب. عَنِ الْمُغیرَةِ بْنِ شُعْبَةَ انَّهُ خَطَبَ امْرَأَةً فَقالَ صلی الله علیه و آله: انْظُرْ الَیها فَانَّهُ احْری انْ یدومَ بَینَکما [١].

مغیرة بن شعبه از زنی خواستگاری کرد. پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله مطلع شد، بدو فرمود:

برو ببین، زیرا اگر ببینی و بعد ازدواج کنی این کار برای دوام ازدواج شما بهتر است.

ج. از حضرت صادق علیه السلام روایت شده است:

لا بَأْسَ انْ ینْظُرَ الی وَجْهِها وَ مَعاصِمِها اذا ارادَ انْ یتَزَوَّجَها [٢].

وقتی شخص بخواهد با زنی ازدواج کند، باکی نیست که به چهره و محل دستبندها نگاه کند.

مفهوم مخالف این حدیث این است که اگر قصد ازدواج در کار نباشد نگاه کردن جایز نیست.

جواب این استدلال همانطور که فقها گفتهاند این است که:

اولًا نگاه خواستگار با نگاه غیرخواستگار فرق میکند. خواستگار به دیده خریداری و برای خریداری نگاه میکند و به اصطلاح نظر استقلالی دارد و معمولًا خالی از تلذذ نیست. لهذا فقها میگویند نگاه خواستگار با علم بدین که تلذذ حاصل میشود مانعی ندارد. البته هدف او باید تحقیق باشد نه تلذذ. ولی غیرخواستگار اگر به منظور تلذذ نخواهد نگاه کند نظرش آلی خواهد بود نه استقلالی. ما فرق بین این دو نوع نظر را در تفسیر آیه ٣١ سوره نور بیان کردیم و خلاصه این است: کسی که قصد خواستگاری ندارد نباید با چشمان خیره و نگاههای خریداری زن را ورانداز کند و این منافات ندارد که نظر به چهره زن بهطور آلی یعنی به اندازهای که لازمه مخاطبه است جایز باشد.