مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٦٤٢ - تحلیل و انتقاد از اخلاق نوین جنسی

راسل کم کم به گفتهها و پیشنهادهای خود جنبه اخلاقی نیز میدهد و به اندرز و موعظه میپردازد. چون معتقد است یکی از ریشههای اخلاق جنسی کهن حسادت است مردان و زنان را به ترک حسادت توصیه میکند، میگوید:

«در طریقی که من پیشنهاد میکنم، راست است که زوجین را از وفاداری نسبت به یکدیگر مبرّا میدارم اما در عوض، تکلیف دشوار منکوب کردن حسادت را به عهدهشان میگذارم. یک زندگی هشیارانه بدون تسلط بر نفس غیرممکن است. در این صورت بهتر است یک احساس شدید و مزاحم را چون حسادت تحت انتظام درآوریم و نگذاریم مانع نموّ عمومی احساسات عاشقانه بشود. اشتباه اخلاق قدیمی در آن نیست که کفّ نفس را توجیه میکند، بلکه در آن است که در مورد استعمال آن اشتباه مینماید.».

مقصود راسل این است که قدما از لحاظ اخلاقی به کفّ نفس توصیه میکردند، من نیز به کفّ نفس توصیه میکنم، اما نظر قدما در کفّ نفس بر این بود که غریزه جنسی محدود گردد و نظر من به این است که جلوی حسادت در امر جنسی- که نامش را «غیرت» گذاشتهاند- گرفته شود. مردان آنگاه که با عشقبازیهای همسران خود مواجه میشوند و احساس ناراحتی میکنند باید کفّ نفس و اغماض کنند، مزاحم آنها نشوند، بلکه از آن مردان بیگانه که همسر محبوب آنها را خوشحال و مسرور کردهاند شکرگزار باشند! هم او میگوید:

«ایجاد فرزندان باید فقط در ازدواج صورت گیرد و روابط بیرون از ازدواج به وسایل مختلف خنثی گردد، و شوهران هم نسبت به عشّاق همان قدر غمض عین داشته باشند که شرقیان نسبت به غلامان خنثی (مقصود غلامان اخته و خواجه سرایان است) [١] داشتند. اشکال اساسی این طریق، اطمینان اندکی است که به وسایل ضدآبستنی از یک طرف و صمیمیت زنان از طرف دیگر (که از عشّاق خود باردار نشوند و به ریش شوهر نبندند) [٢] میتوان داشت، اما این اشکال با مرور زمان