مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٦٠٠ - پاسخهای استاد

تقلید مینماید.

اظهار این مطلب که بحث ما جنبه علمی دارد نه فتوایی برای چه منظوری است؟.

پاسخ چون مکرر گفته و در مقدمه نیز یادآوری کردهایم مسأله حقوق و حدود زن در جامعه امروز از نظر اسلام، علاوه بر جنبه عملی، جنبه اعتقادی پیدا کرده است، یعنی باورهای بیاساس اجتماع عین متون اسلامی دانسته شده و دستورهای واقعی اسلامی هم فلسفهاش توضیح داده نشده است و در نتیجه مقررات اسلامی در مورد زن وسیلهای شده برای تبلیغ علیه اساس اسلام و ما مرتب شاهد آن هستیم. این کتاب به لطف خدا اثر فوق العادهای در خنثی کردن این تبلیغات داشته است و این کتاب کاری جز بیان حقیقت اسلام نکرده است. پس ما این کتاب را برای یک معتقد و اهل تسلیم که به هر حال به فتوای یک مجتهد عمل میکند ننوشتهایم؛ ما آن را برای منکران و مردّدان و ضعیف الاعتقادها نوشتهایم. فقها هم فتوایی برخلاف محتوای این کتاب ندارند، هرچه هست احتیاطهایی از قبیل عدم الفتوا است و ما ضرورتی نمیبینیم که در مورد عدم الفتواها سکوت کنیم.

***. صفحه ٥٠٨.

٣. در مسأله جواز نظر، تردیدی نیست که اگر نظر از روی «تلذّذ» یا «ریبه» باشد حرام است.

«تلذذ» یعنی لذت بردن، و نگاه از روی تلذذ یعنی نگاه به قصد لذت بردن باشد؛ و اما «ریبه» یعنی نظر به خاطر تلذذ و چشم چرانی نیست ولی خصوصیت ناظر و منظورٌ الیه مجموعاً طوری است که خطرناک است و خوف هست که لغزشی به دنبال نگاه کردن به وجود آید.

ظاهراً مراد از تلذذ، لذت بردن از نظر است و قصد تلذذ داخل در مفهوم آن نمیباشد.

نگاهی که همراه با لذت بردن است نگاه تلذذ است ولو آنکه به منظور زیادتی معرفت برای ازدواج باشد نه به منظور لذت بردن.