مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٨٦ - استیذان

این ترکیب لغوی یعنی ترکیب لغت «ضرب» با لغت «علی» این معنی را میرساند که چیزی را بر روی چیز دیگر قرار دهند به طوری که مانع و حاجبی بر او شمرده شود.

در تفسیر کشّاف میگوید:

ضَرَبَتْ بِخِمارِها عَلی جَیبِها کقَوْلِک ضَرَبْتُ بِیدی عَلَی الْحائِطِ اذا وَضَعْتَها عَلَیهِ..

این تعبیر نظیر این است که بگوییم دست خود را روی دیوار گذاشتیم.

ایضاً در کشّاف در ذیل آیه ١١ از سوره کهف که این ترکیب لغوی در آنجا آمده است و میفرماید: «فَضَرَبْنا عَلی اذانِهِمْ» میگوید:

ای ضَرَبْنا عَلَیها حِجاباً مِنْ انْ تَسْمَعَ..

یعنی بر روی گوشهای آنها پردهای قرار دادیم که نشنوند.

در تفسیر مجمع البیان در ذیل آیه مورد بحث میگوید:

«زنان مأمور شدهاند که روسریهای خود را بر روی سینه خود بیفکنند تا دور گردن آنان پوشیده شود. گفته شده است که قبلًا دامنه روسریها را به پشت سر میافکندند و سینه هایشان پیدا بود. کلمه «جیوب» (گریبانها) کنایه است از سینهها، زیرا گریبانهاست که روی سینهها را میپوشاند. و گفته شده است که از آن جهت این دستور رسیده است که زنان موها و گوشوارهها و گردنهای خویش را بپوشانند.

ابن عباس در ذیل این آیه گفته است: زن باید موی و سینه و دور گردن و زیر گلوی خویش را بپوشاند.».

تفسیر صافی نیز بعد از ذکر جمله «وَلْیضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلی جُیوبِهِنَ» میگوید: «برای اینکه گردنها پوشیده شود.».

به هر حال منظور این است که این آیه در کمال صراحت حدود پوشش لازم را