مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٨٢ - استیذان
الزّینَةُ الظّاهِرَةُ الْکحْلُ وَالْخاتَمُ [١].
از امام صادق سؤال شد که مقصود از زینت آشکار که پوشیدنش برای زن واجب نیست چیست؟ فرمود زینت آشکار عبارت است از سرمه و انگشتر.
٢. عَنْ عَلی بْنِ ابْراهیمَ الْقُمّی عَنْ ابی جَعْفَرٍ علیه السلام فی هذِهِ الْایةِ، قالَ: هِی الثِّیابُ وَالْکحْلُ وَ الْخاتَمُ وَ خِضابُ الْکفِّ وَ السِّوارُ. وَالزّینَةُ ثَلاثٌ: زینَةٌ لِلنّاسِ وَ زینَةٌ لِلْمَحْرَمِ وَ زینَةٌ لِلزَّوْجِ، فَامّا زینَةُ النّاسِ فَقَدْ ذَکرْناها، وَ امّا زینَةُ الَمحْرَمِ فَمَوْضِعُ الْقِلادَةِ فَما فَوْقَها وَ الدُّمْلُجُ وَ مادونَهُ وَالْخَلْخالُ وَ ما اسْفَلُ مِنْهُ، وَ امّا زینَةُ الزَّوْجِ فَالْجَسَدُ کلُّهُ [٢].
امام باقر علیه السلام فرمود: زینت ظاهر عبارت است از جامه، سرمه، انگشتر، خضاب دستها، النگو. سپس فرمود زینت سه نوع است: یکی برای همه مردم است و آن همین است که گفتیم. دوم برای محرمهاست و آن جای گردنبند به بالاتر و جای بازوبند به پایین و خلخال به پایین است. سوم زینتی است که اختصاص به شوهر دارد و آن تمام بدن زن است.
٣. عَنْ ابی بَصیرٍ عَنْ ابی عَبْدِاللَّهِ علیه السلام قالَ سَأَلْتُهُ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ: «وَلایبْدینَ زینَتَهُنَّ الّا ما ظَهَرَ مِنْها». قالَ: الْخاتَمُ وَالْمَسَکةُ وَ هِی الْقُلْبُ [٣].
ابوبصیر میگوید از امام صادق علیه السلام تفسیر «الّا ما ظَهَرَ» را خواستم، فرمود عبارت است از انگشتر و دستبند.
٤. عَنْ بَعْضِ اصْحابِنا عَنْ ابی عَبْدِاللَّهِ علیه السلام قال: قُلْتُ لَهُ: ما یحِلُّ لِلرَّجُلِ مِنَ الْمَرْأَةِ انْ یری اذا لَمْ یکنْ مَحْرَماً؟ قالَ: الْوَجْهُ وَ الْکفّانِ وَ الْقَدَمانِ [٤].
راوی که یک شیعه است میگوید: از حضرت صادق علیه السلام پرسیدم که برای مرد نگاه کردن به چه قسمت از بدن زن جایز است درصورتی که محرم او نباشد؟ فرمود چهره و دو کف دست و دو قدم.
این روایت متضمّن حکم جواز نظر بر وجه و کفّین است نه حکم عدم وجوب
[١]. کافی، ج ٥/ ص ٥٢١ و وسائل ج ٣/ ص ٢٥[٢]. تفسیر صافی ذیل آیه ٣١ از سوره نور، نقل از تفسیر علی بن ابراهیم قمی[٣]. کافی ج ٥/ ص ٥٢١ و وسائل ج ٣/ ص ٢٥[٤]. کافی، ج ٥/ ص ٥٢١ و وسائل ج ٣/ ص ٢٥