مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٥٩ - افزایش التهابها
نفر دیگر است و همین نوع از عطش است که در زمینه بیبند و باریها و معاشرتهای به اصطلاح آزاد به وجود میآید. این نوع از عطش است که «هوس» نامیده میشود.
همانطور که در گذشته گفتیم عشق، عمیق و متمرکز کننده نیروها و تقویت کننده نیروی تخیل و یگانه پرست است و اما هوس، سطحی و پخش کننده نیروها و متمایل به تنوع و تفنن و هرزه صفت است.
این نوع از عطش که «هوس» نامیده میشود ارضاء شدنی نیست. اگر مردی در این مجرا بیفتد، فرضاً حرمسرایی نظیر حرمسرای هارون الرشید و خسروپرویز داشته باشد پر از زیبا رویان که سالی یک بار به هریک نوبت نرسد، باز اگر بشنود که در اقصی نقاط جهان یک زیباروی دیگر هست، طالب آن خواهد شد. نمیگوید بس است دیگر سیر شدهام. حالت جهنم را دارد که هرچه به آن داده شود باز هم به دنبال زیادتر است. خدا در قرآن میفرماید: «یوْمَ نَقولُ لِجَهَنَّمَ هَلِ امْتَلأْتِ وَ تَقولُ هَلْ مِنْ مَزیدٍ» [١] (به جهنم میگوییم پرشدی؟ سیر شدی؟ میگوید آیا باز هم هست؟) چشم هرگز از دیدن زیبارویان سیر نمیشود و دل هم به دنبال چشم میرود. به قول شاعر:
دل برود چشم چو مایل بود | دست نظر رشته کش دل بود | |