ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٨٦ - كمال الدين- على بن سليمان
كمال الدين- عبد الرزاق بن احمد
- در باب كنى بعنوان ابن الفوطى خواهد آمد.
كمال الدين- عبد الرزاق
- سمرقندى، مؤلف مطلع السعدين در وقايع عصر سلطان ابو سعيد ميباشد و موافق آنچه در تحت عنوان كاشى ملا عبد الرزاق متوفى در حدود هفتصد و سىام هجرت مؤلف اصطلاحات صوفيّه و شرح منازل السائرين و غيره اشاره شد ظاهرا غيرهم هستند و وفات اين عبد الرزاق سمرقندى در هشتصد و هشتاد و هفتم هجرت بوده است. (كف و ص ٣٠٧٥ ج ٤ س)
كمال الدين- عبد الرزاق
- كاشى، بعنوان كاشى ملا عبد الرزاق مذكور داشتيم.
كمال الدين- على بن سليمان
- بحرانى، ملقّب به كمال الدين كه گاهى به جمال الدين نيز موصوف و ملقّبش دارند عالمى است حكيم ربّانى، فاضل جليل صمدانى كه در علوم عقليّه و نقليّه خبير و بقواعد حكما بصير و از معاصرين خواجه نصير طوسى (متوفّى بسال ٦٧٢ ه ق- خعب)، استاد ابن ميثم بحرانى شارح نهج البلاغة و از مشايخ اجازه وى بوده و از تأليفات او است:
١- الاشارات در علم كلام كه تلميذش ابن ميثم مذكور شرحش نموده است ٢- شرح قصيده ابن سينا در نفس ٣- مفتاح الخير فى شرح رسالة الطير ابن سينا. سال وفاتش مضبوط نبوده و قبرش در ديه مستره از بلاد بحرين در جنب قبر استاد خود شيخ احمد بن على بن سعيد ميباشد. صاحب ترجمة يك رساله همين استاد خود را كه در علم و صفات الهى و داراى بيست و چهار مسئله بوده بعد از وفات او بخدمت خواجه فرستاده و خواستار حلّ مشكلات آن گرديد، خواجه نيز شرحى بر آن رساله نوشته و مؤلّف و مؤلّف را زياده از حد ستوده است بطورى كه حاكى از جلالت قدر اصل مؤلف رساله شيخ احمد بن على و فرستندهاش على بن سليمان و عظمت آن كتاب و كاشف از حسن اخلاق خود خواجه ميباشد و خواجه در اول آن شرح چند شعرى گفته كه مطلع آنها اين است:
اتانى كتاب فى البلاغة منته |
الى غاية ليست تقارب بالوصف |
|