ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٢٥ - لحيانى- على بن مبارك
منصوبات الشطرنج از تأليفات او بوده و در سال سيصد و شصت و اندى درگذشت.
(ص ٢٢٢ فهرست ابن النديم)
لحام-
دوّيمى لقب رجالى محمد بن حجّاج و اوّلى هم (بر وزن بقّال) لقب حماد بن بشروركان و عبد اللّه و يحيى و بعضى ديگر است.
لحمى-
دوّيمى لقب رجالى محمد بن حجّاج و اوّلى هم (بر وزن بقّال) لقب حماد بن بشروركان و عبد اللّه و يحيى و بعضى ديگر است.
لحيانى[١]
لحيانى- زكريا بن احمد
- بن محمد بن يحيى بن عبد الواحد بن عمر لحيانى هيتانى، صاحب تونس، فقيهى است عامى اديب فاضل شاعر ماهر، باسرار و غوامض ادبيّات عرب بصير، در فنون شعرى خبير، مدتى بوزارت عموزادهاش مستنصر اوّلين خليفه عباسى مصر (٦٥٩- ٧٠١ ه ق- خنط- ذا) منصوب و اخيرا در ششصد و هشتادم هجرت بسلطنت تونس رسيده پس خلع شد، پارهاى جريانات واقع و عاقبت باسكندريّه رفت و در سال هفتصد و بيست و هفتم هجرت در آنجا يا در قاهره درگذشت. در روضات، بعد از شرح حال او گويد: ظاهر آن است كه شيخ الاسلام زكريّاى معروف به ابو يحيى انصارى و موصوف به خاتمة المتأخرين عبارت از همين زكريّا بن احمد لحيانى است و از تأليفات او است حاشيه بر شرح الفيه ابن الناظم.
(ص ١١٣ ج ٢ در ركامنه و ٢٩٩ ت)
لحيانى- على بن مبارك
- يا حازم نحوى لغوى، مكنّى به ابو الحسن، از تلامذه كسائى (متوفّى در حدود ١٩٠ ه ق- قص) بوده اينك به غلام كسائى نيز موصوف است. به اصمعى و ابو عبيده و ابو عمرو شيبانى نيز تتلمذ نموده و استاد ابو عبيد قاسم بن سلام (متوفّى بسال ٢٢٤ ه ق- ركد) ميباشد و كتاب النوادر از تأليفات او است و سال وفاتش بدست نيامد. (ص ٧١ ف و ١٨ صف و ١٠٦ ج ١٤ جم)
[١]- لحيانى- بكسر اول، مردم بزرگ ريش و بلند ريش را گويند و هم منسوب است به لحيان بن هذيل بن مدركة كه پدر يكى از قبائل عرب بوده و بنى لحيان بدو انتساب دارند و بفتح اول منسوب است به لحيان كه نام قصر ابيض نعمان در حيره است.