ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣٩٣ - ملك صالح- طلايع بن رزّيك
ملك الشعرا- فتحعلى خان كاشانى
- بعنوان صبا مذكور شده است.
ملك الشعرا- فضل اللّه
- ظاهرا همان ملك الشعرا عبد المؤمن فوق است.
ملك الشعرا- مجد الدين
- بعنوان همگر خواهد آمد.
ملك الشعرا- محمد بن عبد الملك
- بعنوان معزى سمرقندى مذكور شد.
ملك الشعرا- محمد بن محمد
- بعنوان رشيد وطواط نگارش يافته است.
ملك الشعراء- حاج محمد خان
- بعنوان قدسى نگارش يافته است.
ملك الشعراء- ميرزا محمد على
- پسر ميرزا عبد الرحيم تبريزى بعنوان صائب گذشته است.
ملك الشعراء- محمود
- بعنوان نظام الدين گنجوى خواهد آمد.
ملك صالح- طلايع بن رزّيك
- (بضم را و تشديد و كسر ثانى) مكنّى به ابو الغارات، ملقّب به ملك صالح مردى فاضل و شجاع و سخى و دلاور و دوستدار اهل ادب و هنر و شاعر ماهر بود. در نوزدهم ربيع الاول پانصد و چهل و نهم هجرت در حدود پنجاه و چهار سالگى در قاهره مصر بوزارت فائز سيزدهمين خليفه فاطميّون مصر نايل آمد، با كمال استقلال در انجام مهمّات كشورى مساعى جميله بكار ميبرد، تا بعد از وفات فائز كه نوبت خلافت بچهاردهمين ايشان عاضد سابق الذكر رسيد باز با كمال عزّت در مسند وزارت مستقر بود و دختر خود را بحباله عاضد درآورد و تمامى امور كشورى را متصرف و عاضد نيز در تحت نفوذ و اقتدار وى بود تا آنكه جمعى از لشگريان كه باولاد الرّاعى موسوم بودند حسب الامر عاضد در قصر خلافت مخفى شدند و در موقع عبور ملك صالح على الغفلة بر سرش ريخته و جراحات بسيارى بر وى زدند، پس كسان ملك صالح مطّلع شده و ايشان را كشتند و او را با بدن مجروح بخانهاش بردند و در همان روز كه نوزدهم رمضان پانصد و پنجاه و ششم بوده درگذشت و چنانچه اشاره شد در شاعرى