ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٥٣ - مالقى- احمد بن حسن
حالت طبيعى آن پسر نيز هست اعتذار نموده و خلاصش كرد و گفت تقصير در پدرش ميباشد كه شخص همچنانى را جانشين خود گردانيده است. سال وفات مافروخى بدست نيامد.
(ص ١٢٩ ج ٢ جم)
مالقى[١]
مالقى- ابو بكر بن يحيى
- بعنوان خفاف نگارش دادهايم.
مالقى- احمد بن ابى الربيع
- فقيه محدّث نحوى بوده كه در حدود چهارصد و نهم هجرت درگذشت. (سطر ٢٩ ص ٨٦ ت)
مالقى- احمد بن حسن
- بن سيد اديب نحوى، شاعر بليغ كاتب، مكنّى به ابو العباس، از اكابر ادبا و نحويّين اندلس بوده و اندكى بعد از سال پانصد و شصتم هجرت درگذشت و او غير از ابو العباس احمد بن على بن محمد بن عبد الملك بن سليمان بن سيده كنانى اشبيلى، اديب نحوى لغوى قارى محدّث مورّخ است (اگرچه اتحاد اسم و زمان و كنيه منشأ اشتباه ميباشد). اين احمد، استاد شلوبين بود، از كثرت سرقت اشعار ديگران به لص (دزد) اشتهار داشت و در سال پانصد و هفتاد و هفتم هجرت درگذشت. از اتفاقات عجيبه آنكه يكنفر والى با شبيليّه آمد، ادباى وقت نيز بجهت تبريك مقدم او مدايحى ميگفتند اينك احمد بن على لص نيز هرچه خواست مديحهاى بگويد لكن چيزى بنظرش نيامد بالاخرة در ميان اوراق خود قصيدهاى از ابو العباس اعمى پيدا كرده و نام والى را در آن مندرج ساخت، در موقعى كه ادبا در مجلس والى مدحيّه خودشان را ميخواندند او نيز همان قصيده را فروخواند، در دم شخصى ديگر از حاضرين بلند شد و عين همان قصيده را بيرون آورده و معلوم شد كه او نيز مثل احمد بن على سرقت كرده و نام والى را نيز گنجانده است پس اين توارد بر يك چنين سرقتى مورد خنده و شگفت و حيرت والى و حاضرين گرديد. (سطر ١٠ ص ٨٦ ت)
[١]- مالقى- بفتح لام، منسوب است به مالقه و آن شهرى است آباد از بلاد ناحيه ريه از نواحى اندلس و اين شهر بجزيرة الخضراء متصل است.